متن های طولانی غمگین به ترتیب هوش مصنوعی [پیشنهادی 1405]

*من قاتل نیستم *
پارت بیست و یک:
اما حالا انگار آن هم از دستش رفته بود. بعضی وقت‌ها فقط می‌نشست و به یک نقطه خیره می‌شد. بعضی وقت‌ها ناگهان بلند می‌شد و دنبال نفس می‌گشت، انگار تازه یادش افتاده که دختر کوچکش کجاست. بعد به خودش می‌آمد و دوباره می‌نشست. این لحظه‌های فراموشیِ کوتاه، بدترین شکنجه بودند.️

*من قاتل نیستم *
پارت نوزدهم:
وقتی از بیمارستان برگشتند، خانه دیگر همان خانه نبود. دیوارها همان بودند، در همان بود، فرش همان فرش بود، اما همه‌چیز انگار با خاکستر پوشیده شده بود. بوی نفس از تختِ مشترکشان رفته بود، اما غیبتش از همه‌چیز بیشتر حضور داشت. جای بالشِ او، جای کتاب‌هایش، جای گیره‌ی موی کوچکی که همیشه گم می‌کرد و آخر سر از لای پتو پیدا می‌شد، همه‌چیز مثل یک شوخیِ تلخ به نظر می‌رسید️

*من قاتل نیستم *
پارت هفدهم:
دلش می‌خواست برود کنار تخت نفس، صورتش را لمس کند، بگوید «من هستم»، بگوید «نترس»، بگوید «ببخش»، اما نفس دیگر آن‌جا نبود که بشنود. فقط جای خالی‌اش مانده بود؛ جای خالی‌ای که از هر حضورِ زنده‌ای دردناک‌تر بود. صدای دستگاه‌ها، صدای راه رفتن پرستارها، بوی الکل، نور سفید و بی‌رحم ️

*من قاتل نیستم *
پارت یازدهم:
و آخر سربی‌صدا می‌شکند. همان لحظه‌ای که پرستار با آن لحنِ خنثی و فرسوده خبر را گفت، فیروزه حس کرد زمین زیر پایش خالی شد. نه گریه‌اش آمد، نه فریادش. فقط نگاهش ماند روی لب‌های پرستار، روی کلماتی که دیگر معنی نداشتند، روی چهره‌ی مادر که یک‌باره خاکستری شد، روی دست‌های پدر که لرزیدند اما بعد سریع مشت شدند، انگار خشم راحت‌تر از درد بود.️

*من قاتل نیستم *
پارت هشتم:
الیاس، برادرِ بزرگتر، با نگاه‌هایِ گزنده‌اش، فیروزه را در آینه عذابِ وجدانش می‌دید. حضورش، بارِ سنگینِ گناهِ فیروزه را بیشتر می‌کرد. مینا، خواهرِ بزرگتر، با رفتاری سرد و بی‌تفاوت، فقط به وظیفه‌اش عمل می‌کرد. انگار این اتفاق، ربطی به دنیایِ منظم و بچه‌دارِ او نداشت.️

*من قاتل نیستم*
پارت دوم:
از قصه‌هایِ پریان تا نقشه‌هایِ فرار از زندگیِ پر از فریادِ پدر، همه‌چیز را با هم شریک بودند. نفس،نورِ کوچکِ دنیایِ فیروزه بود؛ تنها کسی که در طوفانِ خانواده، لنگرگاهِ امنِ او بود. هر شب، تا صبح بیدار می‌ماندند، از ترس‌ها و آرزوهایشان حرف می‌زدند، و در آغوشِ هم‌معنایِ بودن راپیدامی‌کردند.
اما آن‌شب معنایِ بودن‌به‌معنایِ رفتن تبدیل شد. ️

گاهی وقتا . .
حتی نزدیک‌ترین آدمای قلبت هم دیگه وایب قبل رو ندارن ؛
دیگه به دلت نمی‌نشینن ، دیگه همه رو نمی‌پیچونی تا فقط یکم بیشتر باهاشون وقت بگذرونی .
آره . . دقیقاً همینجاس ؛ که می‌فهمی قانون طبیعت فقط تنهایی رو برات برگزیده تا آسیب نبینی " مخصوصاً از تو رگیات " .️

شاید یه روز از ایران برم
گاهس دور شدن از چیزی یا جایی که دردناک ترینه برای تو لازمه حتی اگه خیلی عاشقش باشی وگرنه اخرش نابودی خودته اگه برم هیچوقت فراموشش نمیکنم؛شاید با نبودن من اوضاع بهتر بشه!️

رفقا..!
یہ‌جملہ‌رو‌قاب‌کنیم‌گوشہ‌ذهنمون
وهراز‌گاهے‌نگاهےبهش‌بندازیم‌
دونہ‌دونہ‌گناه‌هاے‌من‌لحظہ‌لحظہ‌ظهور‌
امام‌زمان‌رو‌عقب‌میندازه...💔)))):

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌️

"پارت١٩_رمان درپناه تو"
..نوری رو دیدم که ارزشش از همه‌ی این دنیا بیشتره. الله من همون نوریه که خیلی روشنه ارزش اینو داره که آدم همه‌ی دل‌بستگی‌هاشو، حتی عشقم و ياخانوادم که قبلاً داشتم رو، براش کنار بذاره.»
 قلبم فشرده شد. احساس می‌کردم دارم اون  رو از دست می‌دهم، نه فقط به خاطر دینش، بلکه به خاطر تغییری که در وجودش رخ داده بود. گفت:
«الان فقط بندگی خدا و ایمان به دینش برام اولویت داره.»
با تمام وجودم احساس..️

- کودکی در درون خود دارم
کودکِ عاشقی که دریایی‌ست
عاشقِ دختری که دریا هم
مثلِ او بیکرانه زیبا نیست!

کودکم با حضورِ او حس کرد
ذوقِ دل‌بستگی به دنیا را
ناگهان رفت و دیدم آن شب‌ که
کودکم گریه کرد دریا را ❤️‍🩹››
️

میگم خوبم ولی کنار انگشتام زخمه
میگم خوبم ولی معده‌ درد دارم
میگم خوبم ولی پشت دستام کبوده
میگم خوبم ولی زیر چشمام گوده
میگم خوبم ولی قلبم تیر میکشه
میگم خوبم ولی موهام میریزه
میگم خوبم ولی شب ساعت سه میخوابم
میگم خوبم ولی
ولی
ولی...️

من

در میانِ تردید و ناامیدیِ خود

هنوز شکلِ زیباییِ اندوه را می‌دانم ،

هنوز

از دلِ ویرانی،

ردّی از روشنایی می‌سازم …

و همین من را تلخ و عمیق

و به‌غایت تماشایی می‌کند .

#هلن_اط️

آمده‌ام اعتراف کنم

با دلِ شکسته‌ام ، مملو از غریبی‌ست ..

از بی‌کسی ، از تنهایی و از تردید

و از ناامیدی ...

و در پایان

بی‌خیالِ جهان ؛

روز خوش .

#هلن_اط️

توی این ۴ روز نبودت چه مُفت خوری شدم و خوابم پریده
توی این ۴ روز نبودت قبل خواب ۸ تا نماز میخونم که شاید برگرده
توی این ۴ روز نبودت دَست به دامن هرچی پیامبرو امام بوده شدم
که نکنه اینم از رو پشتِ بوم این خونه ام پریده
توی این ۴ روز نبودت چه دعا هایی غورت دادم که شاید برگرده
توی این ۴ روز نبودت نقاشی کشیدم یه سَنگ قَبر مشکی و اسمشو گذاشتم امیر مرصاد
️

کجایی که توی این مدت کجایی ها انقدر خوردم زمین که ریه ام بوی خاک میده
کجایی که توی این دوروز نبودت مَنی که بی احساس بودم چه قَدر بغض قورت دادم
کجایی که توی این مدت نبود نَفَسَم چه گره ای وسط گلوم خورده
کجایی که توی این ۴ روز نبودت چه اشکایی ریختم که جنازه ندیده ️

در این فصل از زندگی، دگر یافتم که زمستانِ درختانی که در ذهن دارم،
به پهنای سالی بی‌پایان کشیده شده است
درختانی از جنس چوب‌های علاقه، عشق، خانواده، دوست،
و خوشحالی و محبتی که روزی بر من هویت می‌بخشیدند
حال،
سال‌هاست که بی‌برگ و بی‌ثمر
همانند تکه‌چوب‌هایی بی‌روح،
در سکوتی کش‌دار و بی‌انتها مانده‌اند
و من،
گاه به دیواری از جنس ترس برمی‌خورم
ترسی از آن‌که مبادا هرگز نرسد
آن فصلِ بهاری
که در آن،
هر آنچه در سرم ریشه دوانده️

بشکند دستی که خم در گردن یاری نشد
کور به، چشمی که لذت‌گیر دیداری نشد

صد بهار آخر شد و هر گل به فرقی جا گرفت
غنچه باغ دل ما زیـــــــــب دستاری نشد

هرکه آمد در جهان بودش خریداری، ولی
پیر شد زیب النسا او را خریداری نشد !🌱🍃️

در این کوچه های دلتنگی ،به یاد بودنت قدم می زنم ،نازنین بابا ،
اگه می دونستی بادیدن عکسها کودکی ات و چطور اینقدر زد بزرگ شدی ،اشک، عشق ،دلتنگی ،

ای امجی بابا️

وایبه این آهنگ :)
دیگه قلبم بی حسه از الان
از تو خونه چی بشه من درام
داری با خودت چیکار میکنی
شهر کوچیکه میرسه خبرا
تا دیر نشده به خودت بیا
از تو پوچی ولی دکورت زیاد
تو قشنگ تر از این حرفا بودی اینی که شدی به تو نمیاد:)️

اگه میتونستم تورو میچید
جلو چشام میذاشتمتو میدیدم
رز سفید من، ولی خشک میشی پیش من
اگه میتونستم تورو میچید
جلو چشام میذاشتمتو میدیدم
رز سفید من، ولی خشک میشی پیش من
تورو میکاشتم وسط قلبم
نمیذاشتم یه برگ بشه ازت کم
رز سفید من، تو خشک میشی پیش من!
تو یه رویایی که نمیرسی به دست
نمیشی سهمم، اما من همیشه عاشقت هستم
تو یه رویایی، که نمیشه مال من شی
نه میشه آسمونت شم، نه میشه ماه من شی
تو یه رویایی… تو یه رویایی️

تمام‌برگ‌های‌دفتر‌خاطراتم‌را‌سوزاندم،
تا‌گرمای‌شبِ‌تنهایی‌ات‌را‌تامین‌کنم...
وقتی‌دمی‌گرم‌شدی،از‌خاکسترم‌نوشتی،
دیگر‌نیازی‌به‌این‌اتش‌دانِ‌کهنه‌نیست...!
خداحافظ‌منِ‌دیگر؛️

اتــل مــتـــل جــدایــی عــروســکــم کــجــایــی گـــاو حـســـن پــریـشـون یــــ دل دارم پــر از خــون عــشـقـم رفــتـه هـنـدسـتـون خــونــم شــده قـبـرســتـــون یـــ دنــیــا غــصــه‌بــــــردار اســمـشـــو بــزا بــچــگــــی تــا اخــر زنــدگـــی اچــیــنــو واچــیـــن تــمـوم‌شــد عــمـر مــنــم حــروم‌شـــد️……🪵️

روز هفتادم
باید آن روزی را می‌دیدم که
دریایی میان‌مان فاصله خواهد افتاد.
باید آن روز را می‌دیدم که
دیگر گفتگویی میان‌مان باقی نخواهد ماند
باید می‌دیدم آن روزی را که
سخت دلتنگ‌ات خواهم شد.
باید می‌دیدم، باید می‌دانستم، اما ندیدم و ندانستم.️

سرنوشت بی رحمه



اما کسانی هستن چه دل داریت بدن ولی او کس رفته و پست سرشم نگاه نکرده ما باید به چه کسی درد دلمون رو بگیم . من یک رفیق دارم که مثل یک کوه پشتمه دوست دارم رفیق .️

اینجا
یا جای زباله‌هاست
یا زباله‌ها!
دوربینم دیگر
عکس نمی‌اندازد!
می‌خواهم خزر را
تا کُنم در چمدان
و به جایی
دور از دستِ زباله‌ها
دور از دستِ رودِ زمان
دور از دستِ زباله‌ها
سفر کنم؛
به جایی
مثلِ خلوتِ پس از
نقطه‌ی پایانِ یک شعر.:)️

هوای ابری و باد خنک...
دستم را روی قلبم میگذارم شاید بلکه از تپشش کم شود!
درون چشمانم جوشش اشک را حس میکنم...
سرم را رو به آسمان میکنم و نفسی عمیق میکشم.
اشکی از چشم سمت چپم سقوط میکند!️

پارت(۱۳) واز کنار دفنه رد شد بوی عطر دفنه اونو یاد زن خوش انداخت که ۱سال پیش از خونه فرار کرد. دفنه : اون مرد کی بود سلیم؟ سلیم:آه اون امیر خان ️