زمستان درون

احساس یخ زدگی در رابطه و تنهایی زمستانی:

مرگ در زمستان: تاوشعر:

این جمله کوتاه، یادآور اشعار نیما یوشیج است که در آن‌ها زمستان نمادی از رخوت و مرگ معنوی است. مرگ در اینجا، لزوماً مرگ جسمانی نیست، بلکه می‌تواند به معنای از دست دادن شور و امید باشد.

راهکار:

گاهی اوقات سردیِ ظاهریِ فصل، بازتابی از احساسات درونی ماست. به جای انکار، سعی کنید ریشه این سردی را در خود بیابید و با فعالیت‌های گرم‌بخش، آن را جبران کنید.

زمستان درختان ذهن و ترس از بهار نیامدن:

آیا می‌دانستید مغز انسان در فصل‌های سرد سال، سروتونین کمتری ترشح می‌کند؟ این کاهش، دقیقاً همان «بی‌برگ و بی‌ثمری» احساسی را ایجاد می‌کند که شما توصیف کرده‌اید. جالب‌تر این که نوردرمانی با لامپ‌های ۱۰۰۰۰ لوکس می‌تواند تولید سروتونین را تا ۵۰٪ افزایش دهد. یعنی بهار گاهی فقط یک لامپ فاصله دارد. چه طور است این زمستان ذهنی را با یک منبع نور مصنوعی به چالش بکشیم؟

راهکار:

این حس «زمستان درونی» رو خیلی از ما تجربه می‌کنیم. جالبه که روان‌شناسی بهش می‌گه «آنهدونیا» - ناتوانی در تجربه لذت. شاید این درخت‌های خشک شده فقط به یه تغییر زاویه نیاز داشته باشن: اگه به جای انتظار برای بهار، شروع کنی به کاشتن یه دونه توی یه گلدون کوچیک، اونوقت «بهار» رو نه به عنوان یه فصل بیرونی، که به عنوان یه حرکت درونی تجربه می‌کنی.