کودک درون در عشق

کودک درون و دریای اشک‌های یک دلشکستگی:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که 'کودک درون' یک استعاره نیست، بلکه شبکه‌های عصبی مرتبط با خاطرات عاطفی اولیه در بزرگسالی فعال می‌مانند. وقتی شعر می‌گوید 'کودکم گریه کرد دریا را'، یعنی آن بخش از مغز که با شگفتی و تعلق پیوند خورده (سیستم لیمبیک)، همچنان به جدایی واکنش شدید نشان می‌دهد؛ گویی دریا فقط یک نماد نیست، بلکه میزان‌گر عاطفه است. آیا تا حالا شده که یک بوی آشنا یا آهنگ قدیمی، همان کودک درون را ناگهان بیدار کند؟

راهکار:

این شعر از زاویه‌ای به 'کودک درون' نگاه می‌کند که کمتر به آن پرداخته می‌شود: کودک درون نه فقط شادمانی، بلکه توانایی تجربهٔ عواطف ناب و بی‌پیرایهٔ غم را هم دارد. شاید بتوانی در ادامه، لحظه‌ای را تصور کنی که همان کودکِ گریان، سال‌ها بعد به دریا نگاه می‌کند و لبخند می‌زند.