متن های طولانی غمگین به ترتیب هوش مصنوعی [پیشنهادی 1405]

درسته مایه دارا همه دورش جمع میشن،
درسته فقیر تنهاست و کمکش هم بکنن میشه رسانه ای،
ثروت داشته باشی زندگی داری و همه چی،
اما...
عزیزم یادت نره،
آخرش ما تو
خاکیم، به مشت خااااک️

لبخند ها میرود ، دوستت دارم ها میرود ، خانواده میرود ،
همه میروند و ما میمیانیم و اشک های نامیدی ،
ما می‌مانیم و تنهایی .
آری همه با بی رحمی میروند و قلب و وجودت ررا به فراموشی می‌سپارند
همه میروند و ما می‌مانیم و قلبی که دگر قلب نیست
بلکه زادگاه غم و غصه است
زادگاه ترک و شکستگی است
آیینه ای است که از ترس و غم روزگار سیاه شده است . اما با همه ی این ها تمام وجود و قلبت برایشان نبض میزند
آیا این رسم روزگار است؟️

صبح‌هایی که قرار بود با خیال راحت بیدار شم ، چایی هایی که قرار بود بی غم و غصه کنار هم بخوریم، آرزوهایی که هی عقب افتادن ، خنده‌هایی که نصفه موند و بغل‌هایی که نگرفتم .
اگه من نبودم سهم منو از خوشبختی بگیر!️

هه‌ر خۆشییه‌ک

له‌به‌ر ئه‌که‌م ..،

یان قۆڵه‌کانی درێژه ‌..

یاخود کورته‌ ..

یاخود فشه ‌..

یاخود ته‌نگه‌ ..،

به‌ به‌ری من ..!

هه‌ر خه‌مێکیش

له‌به‌ر ئه‌که‌م ..،

ڕێک ئه‌ڵێی بۆ من کراوه‌

له‌ هه‌ر کوێ بم ..!

شیرکو بیکه‌س️

من مثل یه ستاره‌ام که داره از مدارش می‌افته

می‌دونم که سقوط حتمیه، می‌دونم که تهش تاریکیه…

عشقِ تو مثل یه خورشیده، ولی من دیگه توانِ دیدنش رو ندارم

چشمام از این همه درخشش، دیگه تحملِ این همه سوزش رو ندارم.

می‌خوام از این گِردِ جاذبه‌ت خارج بشم، رها بشم…

ولی مثل یه ماهِ یتیم، همیشه دورِ تو می‌چرخم و می‌چرخم.️

دیگه توانِ جنگیدن ندارم، خسته شدم از این تکرار

از اون عشق‌های کشنده، از این همه بی‌قرار

می‌دونی؟ من هنوزم همونیم که با دیدن اسمت می‌لرزم

ولی می‌دونم که با تو بودن، دیگه نمی‌تونم برم جلو، می‌میرم…

می‌خوام بگم خداحافظ، ولی لبهام می‌لرزه

عشقِ من به تو، مثل یه زخمِ همیشگی، توی قلبم می‌پره یزدانم👾🤝🏻 ️

میناب… دیاری که خورشید داغش گرمای صمیمیت را میان مردم پخش میکند . دیاری که نخل های صبورش درس ایستادگی و مقاومت یاد میدهد . دیاری که صدای موج دریایش ، آرامشی مقتدرانه را در سرتاسر این خاک تزریق میکند .
و اما . . . داغی که از خورشید این دیار سوزنده تر است .داغی که نخل های صبورش در مقابلش کمر خم میکنند و دریا را خروشان تر از هر زمانی میکنند .
داستان ۱۶۸ جفت چشمانی که برق هر کدام نشان از آینده میداد . داستان ِ ¹⁶⁸.❤️‍🩹️

بزࢪگی میگفت :
بزࢪگتࢪین حقالناس این ؚ که ؛
یکی داره بࢪای امامزمان ‹ عج › زاࢪ میزنه و
جون میکنه ؛ و ما این طࢪف ࢪاحٺ گناه میکنیم
و ظهوࢪ و به تعویق میندازیم ..🚶🏻💔
️

می فرماید که؛

چون به کام دل نشد، دستی در آغوشت کنم
‏می‌روم تا در غبار غم فراموشت کنم
‏
سر در آغوش پشیمانی گذارم تا تو را
‏ای امید آتشین، با گریه خاموشت کنم

فریدون مشیری️

"آدمک"
نه بیمارم،نه درمانده،اماکمک میخواهم
تشنه ام دراین کویر،آبِ خنک میخواهم
تنها وخسته ام،دلگیرم از اینهمه دورنگی
دلـی به لطـافت،دل کــودک میخواهم
غمگینم چو پاییز،لبریزم از درد وحسرت
برای لرزاندنِ تن،صدای تمبک میخواهم
سالهاست تاریکی،سایه فکنده برتاروپودم
طلوع آفتابِ درخشان را،ازفلک میخواهم
در این زمانه هرکسی،نقـابی برچهره دارد
برای هـمدم تنـهاییم، آدمـک میخواهم️

◁❚❚▷𝓶𝓷 𝓴𝓱𝓼𝓽𝓶 𝓪𝔃 𝓼𝓱𝓫𝓪 𝓭𝓸𝓷𝔂𝓪𝓶 𝓻𝓸𝓸 𝓫𝓰𝓲𝓻𝓷 𝓶𝓲𝓹𝓻𝓶 𝓪َ𝓴𝓱𝓿𝓪𝓫 𝓶𝓲𝓴𝓼𝓱𝓶 𝓱'𝓲 𝓷𝓯𝓽 𝓱𝓿𝓪𝓽𝓸𝓸 𝓱𝓲 𝓫𝓱𝓽 𝓯𝓴𝓻 𝓶𝓲𝓴𝓷𝓶 𝓱𝓼𝓽 𝓶𝓲𝓴𝓷𝓶 𝓻𝓪𝓫𝓽𝓮𝓱 𝓶𝓸𝓷𝓸𝓸 𝓰𝓱𝓼𝓮𝓱 𝓶𝓲𝓴𝓷𝓶 𝓼𝓱𝓲𝓻𝓽 𝓶𝓲𝓴𝓷𝓶 𝓱𝓯𝔃𝓽 𝓶𝓲𝓴𝓷𝓶 𝔂𝓮𝓱 𝓻𝓸𝔃 𝓴𝓷𝓼𝓻𝓽 𝓫𝔃𝓪𝓻𝓶 𝔂𝓪𝓭𝓽 𝓻𝓿𝓪ِ𝓼𝓽𝓲𝓳 𝓶𝓲𝓴𝓷𝓶 ♬️

شبی را با من ای ماه سحرخیزان سحر کردی
سحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی
هنوزم از شبستان وفا بوی عبیر آید
که چون شمع عبیرآگین شبی با من سحر کردی
صفا کردی و درویشی بمیرم خاکپایت را
که شاهی محشتم بودی و با درویش سر کردی
چو دو مرغ دلاویزی به تنگ هم شدیم افسوس
همای من پریدی و مرا بی بال و پر کردی
مگر از گوشه چشمی وگر طرحی دگر ریزی
که از آن یک نظر بنیاد من زیر و زبر کردی️

من قبلا روز ها و روز های پشت سر هم خوش حال بودم ولی الان هیچ کس داخله این کشور خوش حال نیست بیشترمون افسردگی بهمون قلبه کرده وهمه غمگینیم از روز ۱۸. ۱۹دی ماه ۱۴۰۴تا الان ینی ۵/۵/۱۴۰۵
️

هر چی بیشتر میگذره ، بیشتر متوجه‌ی این میشم هیچ‌کس لایق مهربونی بیش از حد نیست .
یادمه مامان‌بزرگم میگفت؛
همه‌ تا وقتی پیش‌تن، تا وقتی هواتو دارن، تا وقتی ازت خوب میگن، تا وقتی باهات خوبن، که واسه‌شون منفع‌ت داشته باشه، از یه جایی به بعد که میگذره میبینی مثل یه زباله کنار انداختن‌ت و تو حتی روحتم خبردار نشده چون ازشون انتظار همچین رفتاریُ نداشتی... ️

🌷🌷🌷
‏صد خوبی و یک گند؟ به گندت بنویسند!
صد قهقهه یک وَنگ؟ به ونگت بنویسند!
صد جایزه و یک ننگ؟ به نَنگت بنویسند!
صد گل بفرستی و یکی سنگ؟ به سنگت بنویسند!
دیوانه نشو، حرف نزن، مهر نسوزان
این قافله تک‌تک به مَشنگت بنویسند!
️

شاید مشکل از زندگی اصلی او بود که تا حدودی ساده و بی مزه بوده است. تصور میان مایگی به او دست داد و اینکه نا امیدی تقدیر اوست. در واقع همیشه این حس را داشت که از نسل کسانی استکه تمام عمرشان افسوس خورده اند و امید های درهم شکسته ای نابودشان کرده و بعد همین شکست ها گویی در نسل های های دیگر بازتاب یافته است.️

ترس من از صحنه نیست؛ ترسم از زندگیه. میدونید چیه؟ اون لعنتی درست میگفت؛ زندگی واقعا ترسناکه؛ به این دلیل که مهم نیست ما روی کدوم شاخه زندگی میکنیم، چون روی اون درختی هستیم که فاسد شده. من دلم میخواست توی زندگی به خیلی چیز ها برسم، اما مسئله اینه که اگه درخت زندگی شما فاسد شده باشه، دیگه فرقی نداره چه کاری انجام میدین یا کدوم راه رو انتخاب میکنین. این فساد تمام درخت رو از بین میبره... .
به هر حال باهم مهربون باشیم؛️

_از چوب بمون ... انسان ها از سنگند ...

_من‌لبخندمیزنم‌که‌درداموپنهان‌کنم‌وآرزومه‌یه‌روز ، یکی‌بیادنگام‌کنه‌وبفهمه‌همه‌‌چی‌دروغه:)

_همه‌ی ما در درونمان روشنی و تاریکی داریم
آنچه مهم است، این است که کدام را انتخاب می‌کنیم.

_تو یه استکانم سرد و گرم کنی تَرَک می‌بینه ،
دل آدمیزاد که دیگه جای خود داره..!:)️

بشنو از دل که چه گوید با دگر
کز جدایی نیست اندوهی به سر

عشق ما چون ماهی از دریا نماند
موج رفت و ساحل از دریا نماند

نه به نیرنگم زدی، نه بی‌وفا
عشق پایان یافت، آری، بی‌جفا

رفتی و در بسته بر رویم، ولی
قفل بر دل نه، که خود بگشایمش

درد من این است کز رحمت رفتی
با نگاهی نرم و مهری سُست، رفتی

کاش می‌گفتی که دیگر عاشقم
تا که می‌سوختم آزاد، بی‌غم

رفتنِ بی‌درد، از خود دردترست
که دل از غم، بی‌نشانِ فردترست️

ما نسلی هستیم که در جنگ‌های شما زاده شده‌ایم، کودکی‌مان را در تروریسم شما، نوجوانی‌مان را در فرقه‌گرایی شما و جوانی‌مان را در فساد شما صرف کرده‌ایم. ما نسل رؤیاهای دزدیده‌شده و پیری زودرس هستیم.

انقلاب را زیستن، آصف بیا️

در شبِ سکوت، در میانِ این جدایی‌ها

گشتیم و گشتیم، در پیِ خود، در این تنهایی‌ها

هر چه از دلِ من گذشت، از سرِ تقدیر بود

خالی شد از من، تمامِ آن شکوه و روشنی‌ها

خنده‌ای بر لب زدم، در عینِ اشک و رنج

تا که پنهان بماند، از جهان، این گریه‌ها

مانده‌ام در میانِ این صفِ پرهیاهو

تنها، در میانِ این همه، بی‌کسی و تنهایی‌ها️

گُفتَمَت سرودمَت
از مقدمہ هاےاشعارم
گفتے قافیـہ هاے من
پر از تنهایـے است
گُفتَمَت عشق
براے عمرت خواهم ستاند
گفتے عشق براے من
یک غلط املایی است  🪷️

'دُنْیـ✍🏻ـاْیِ دَرْوْنِ مَـ🫀ـنْ'
میدونی ی سری از حرفا هستن که باعث خفگی میشن
و باید بگم دلم عمیقا حالش بد شد برات چون تو همین الان
حرفمو تایید کردی تو دلت و خبــ.
بگذریم همه دوران سخت دارن فقط ماله بعضیا
وسطش زندگی بهش ی استاپ میدع ولی انگار زندگی بود نیس استاپ بده به ما
پیش میاد پیش ما به هر حال
(مَنْ کُمَکِتْ مْیْکُنَمْ تْاْ اْرْوْمْ بِشْیْـــ... 🫂✍🏻🫀) ️

*خرداد*
نه بهارم نه تابستان،اسیرِآخرِخردادم
بیهوده می‌گذردعمرم و درگیر اعدادم
چندگذشته ازغروب،چندمانده تاوصال
کی رسدپایان این تنهاییِ منِ بداقبال
می شمارم یک به یک روزهای سال را
برده ام ازیادم،لحظه های خوشحال را
سوزاندتامغزِاستخوانم راسرمایِ خرداد
ویران کردآشیانمُ آرزوهایم رادادبرباد️

قلم، مـ‗__‗ـیـلرزد روی ورق !!
می د|نم از مـــ‗ـ_ــ_ــ‗ـــن بدت می آیـــد ! من قـ‗ـ‗ـلمـــی زهر آلود دارم که با نوشــ‗__‗ـته هایم ... قلبــ‗__‗ــــت ر| ، خاطرات شیـ‗__‗ــرین گذشـ‗__‗ـته ات ر| ، آن گوشه ی تاریـــک دلت ر| مورد حمله قرار مـــﮮ دهم !
مــو را بر تنت سـیـخ مــﮮ کنم ، گلوله اﮮ درون گلویـ‗__‗ت می گذ|رم ، عرقی روی پیشانیـ‗__‗ــت مــﮮ گذارم ! مـــن ر| ببخــ‗__‗ــش !️

انقدر بلند قهقه زدم ،
انقدر بلند خندیدم ،
انقدر تظاهر کردم حالم خوبه ،
انقدر گریه نکردم ،
انقدر گفتم حالم خوبه ،
خودمم باورم شده حالم واقعا خوبه ولی مهم حال دل آدمه نه اون حرفی که میزنه️

دلم گاه وبیگاه،بهانه خواستنت را میگیرد
میان این همه گاه وبیگاه،هزار بار میمیرد
کاش میمُردم نمی دیدم، غروب رفتنت را
عزیز دل هنوز باور ندارم،ازدست دادنت را
چه کنم با این دل بی سر و سامان،بی تو
چه کنم بااین دوری و غم بی پایان،بی تو️

همونجاکه‌شـــــاملو میگه:
که اشـــــک‌ها را پشـــــت لبخندی مخفی می‌کنیم که
خیلی درد می‌کند ، و هیچکس نمی‌فهمد...
ما را درد همین نفهمیدن میکشــــــد، نه زخم‌ها..


🪽🤍🖤🖤🩶🩶️