پس زده شدن خیلی حس تلخیه. آدم هیچوقت فراموش نمیکنه، شاید بعد از اون آدمای زیادی بیان تو زندگیت، شاید خودش بعداً پشیمون بشه و سراغت بیاد، اما هیچوقت نمیتونی فراموش کنی که یه زمانی یه نفر رو خواستی و اون تو رو پس زد.️
اتاق از دودِ بیصدایِ غم پر شده است. نه دودی که چشم را بسوزاند، بلکه دودی که ریهها را سنگین و ذهن را کدر میکند. هر نفسی که میکشم، مثل بلعیدنِ پودرِ سنگ است؛ آرام، بیصدا و فرسایشی. انگار تمامِ مرزهایِ بینِ من و این فضا در حالِ یکی شدن هستند. دیگر نمیدانم کجای من تمام میشود و کجای این خستگیِ غلیظ شروع میشود.
گفتم در این روزای سخت اگر کسی حالتون را نمی پرسه من بپرسم، خوب هستید؟ بهترید؟می دونم جای خیلی ها بینمون خالیه ، می دونم کلی عزیز در دی ماه از دست دادید همه ی اینا را می دونم، می دونم که داغ دارید، به هر حال عزیز و جون شما نبودن کسایی که رفتن عزیز و پاره تن همه ی ما بودن، میگذره ولی سخت خیلی سخت گفتم تو این روزای سخت بتوانم مرحمی روی زخمتون باشم، صرفا برای تسکین درد هاتون 🖤️