اشکها: زبان ناگفته قلب:
تحقیقات نوروساینس نشان داده که اشکهای احساسی حاوی پرولاکتین، اندورفین و هورمونهای استرس مثل ACTH هستند – یعنی بدن در لحظهی گریه، دارد سموم عاطفی را دفع میکند! جالبتر اینکه مغز انسان تنها پستانداری است که از غم گریه میکند. پس این «کلمات ناگفته» در واقع یک مکانیسم زیستی برای بقای اجتماعی هستند. حالا سؤال: آیا تا به حال شده اشکهایتان را «کلمهای» بخوانید که دیگران نمیتوانستند بشنوند؟
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازنویسی کرد: اشکها نه فقط کلمات ناگفته، بلکه سندهای شیمیایی از ترشح هورمونهای استرس در لحظهی اوج احساسات هستند. گریه کردن نوعی تخلیهی زیستی است که ذهن را از بار عاطفی سبک میکند.