چارلز بوکفسکی یجا میگه؛ ما برای ادامه دادن هیچکسی را نداریم جز خودمان... در نهایت همه ما هم روزی به این حقیقت میرسیم که نمیتونیم به هیچکس جز خودمون تکیه کنیم... شاید غم انگیز باشه، ولی در انتها همه یه روز با تمام وجود این واقعیت رو درک میکنن...️
4.6
harles Bukofsky says: We have to continue We have no one but ourselves... In the end, we all come to the truth one day that we cannot rely on anyone but ourselves... It may be sad, but in the end, everyone will understand this fact one day with all their heart...
دل که بلرزد دیگر هیچ چیز سرِ جای درستش نیست. این وقتها انگار کنار خیابانی پر تردد ایستادهای تا مجال عبور پیدا کنی، هم صبوری میخواهد هم آرامش که هیچکدام نیست! آدم تصادف میکند با یک اتوبوس خاطرههای مست.
اتاق از دودِ بیصدایِ غم پر شده است. نه دودی که چشم را بسوزاند، بلکه دودی که ریهها را سنگین و ذهن را کدر میکند. هر نفسی که میکشم، مثل بلعیدنِ پودرِ سنگ است؛ آرام، بیصدا و فرسایشی. انگار تمامِ مرزهایِ بینِ من و این فضا در حالِ یکی شدن هستند. دیگر نمیدانم کجای من تمام میشود و کجای این خستگیِ غلیظ شروع میشود.
گاهی وقتا به این فکر میکنم که یکی دیگه رو بغل میکنه. یکی دیگه رو میبوسه. یکی دیگه براش مهمه. یکی دیگه مال اونه. یکی دیگه رو دوست داره. اشکام بدونه اینکه بفهمم میریزن پایین. من هنوز به اون دختره فکر میکنم اما اون به یکی دیگه فکر میکنه. ️