اشک بی صدا: تنها راه تخلیه دل در سکوت:
اشکهای احساسی حاوی هورمونهای استرس مانند کورتیزول هستند. گریه کردن، حتی بیصدا، بهمعنای واقعی کلمه مواد شیمیایی ناراحتکننده را از بدن دفع میکند و سطح استرس را کاهش میدهد. انسان تنها گونهای است که به دلایل احساسی گریه میکند، نه فقط برای محافظت از چشم. آیا این اشک خاموش، تکاملیترین مکانیسم بقای روح است برای تخلیهای که هیچ جیغی قادر به آن نیست؟
راهکار:
اشک بیصدا خود زبانی است که در اعماق روح طنین میاندازد؛ شاید نه برای شنیده شدن، بلکه برای التیام زخمهای نامرئی. سکوت گاهی رساترین فریاد است، فریادی که نیازی به گوش بیرون ندارد.