از آدمها زده شدن و عاشق تنهایی؛ تحلیل روانشناسی:
بر اساس مطالعات روانشناسی اجتماعی، انسانها پس از تجربههای مکرر خیانت یا عدم تطابق انتظارات، به مرحلهای میرسند که مغزشان تنهایی را نه تهدید، بلکه پاداش تلقی میکند. در آزمایشهای تصویربرداری مغزی، افراد با «سوگیری منفی نسبت به اجتماع»، هنگام تنهایی، ترشح دوپامین بیشتری در هسته اکومبنس نشان میدهند. این یعنی عاشق تنهایی شدن یک سازوکار محافظتی عصبی است.
راهکار:
اینکه از آدمها زده میشوید، معمولاً نشانه هوش هیجانی بالاست نه بدبینی. ذهن شما در حال محافظت از خود است. اما به جای عاشق تنهایی شدن، میتوانید «عاشق انتخابگری آگاهانه» شوید: آدمها را با دقت انتخاب کنید، نه اینکه همه را کنار بگذارید.