تنهایی با خاطره

تنهایی‌ای که با یاد تو رنگ می‌بازد:

مغز انسان هنگام یادآوری خاطرات عزیزان، همان نواحی‌ای را فعال می‌کند که در حضور واقعی آنها فعال می‌شود. این پدیده «حضور اجتماعی درک‌شده» نام دارد و نشان می‌دهد چرا یاد یک نفر واقعاً تنهایی را کاهش می‌دهد. تحقیقات نشان می‌دهد حتی تصور حمایت عاطفی، ترشح اکسی‌توسین را افزایش می‌دهد.

راهکار:

تنهایی فیزیکی با حضور ذهنی عزیزان می‌تواند به خلوت شیرین تبدیل شود؛ این توانایی ذهن، ما را از انزوای واقعی نجات می‌دهد.