تنهایی و خاموشی

سوختن در سکوت؛ مثل شمع رها شده در باد:

شمع در باد نه فقط از اکسیژن محروم می‌شود، بلکه نوسان فشار هوا باعث جدا شدن شعله از فیتیله می‌شود. این دقیقاً شبیه فروپاشی روانی در انزواست: نبود پشتیبانی مثل باد، شعله را از منبع تغذیه جدا می‌کند. چه می‌شد اگر شعله می‌توانست فیتیله‌اش را محکم‌تر بچسبد؟

راهکار:

در علم فیزیک، شمعی که در باد خاموش می‌شود می‌تواند دوباره با کبریتی روشن شود. شاید این سوختن بی‌صدا، مرحله‌ای از گداختگی باشد که نهایتاً نوری تازه از تو بسازد، نه خاکستری بی‌ثمر.

قفس ترین جای جهان اتاق من: