متن های طولانی غمگین به ترتیب هوش مصنوعی [پیشنهادی 1405]

اگر زنی عاشق باشد...آخ،زن عاشق معایب و حتی بدجنسی های مرد محبوبش را توجیه میکند،طوری که خود مرد هم تا به حال نتوانسته باشد چنین توجیهاتی برای بدی هایش بیاورد..و من اینگونه عاشقت هستم پریزاد من‌‌..!!️

صدایم کن ، نه به نامی که می‌شناسی‌ام ، به نامی که میدانی و یک بار برایت گفته بودم .
هر زمان که آرام نبودی ، آرام صدایم کن
در کنجِ دیوار اتاقت جوانه خواهم زد

آویسا✍🏻🌊️

تا به خودم اومدم دیدم ریشه کردی تو وجودم، نه می‌شد بهت رسید که رشد کنی، که اگر می‌کردی به جایی می‌رسید که خفه می‌شدم؛
نه می‌شد از بن سوزوندت، که اگر می‌سوختی منم زیر اون آتیش جون می‌دادم.️

در خواب ناز بودم شبی،دیدم کسی در می‌زند
در را گشودم روی او دیدم غم است در می‌زند
ای دوستان بی وفا از غم بیاموزید وفا
غم با همه بیگانگی هر شب به من سر میزند :)💔️

بچه که بودم مامانم می‌گفت تو قبرستون پا رو قبر کسی نذار به نشانه احترام به شخصی که اونجا خوابیده، این عادت همیشه برای من موند.
حالا تو این خیابونا چجوری قدم بزنیم؟️

بیرون طوفانه چه گردوخاکیه،اگر پنجره روباز بزاری اونقدر خاک وکثیفی میادتو که چندروز باید خونه رو تمیز کنی.اگرمیری بیرون خودت برو و زود برگردولی پنجره روباز نذار خونت بدجور پرازسیاهی وکثیفی میشه،دو باره بخون درمورد قلبت گفتم.مراقب کثیفی دنیاباش️

بر صلیبم،
میخکوب!

خون چکد از پیکرم، محکوم باورهای خویش.
بوده‌ام دیروز هم آگاه، از فردای خویش.

جای من، تا ساعتی دیگر، ازین دنیا جداست،
جای من دور از تباهی‌های دنیای شماست؛️

پیش این سنگدلان
قدر دل و سنگ یکی است

قیل و قال زغن و بانگ شباهنگ یکی است

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین

سینه را ساختی از عشقش سرشارترین

آنکه می گفت منم بهر تو غمخوارترین

چه دل آزارترین شد
چه دل آزارترین️

نخستین بار خود آمد به سویم
که شوقی در دل و شوری به سر داشت
سپردم دل به دست او چو دیدم
که غیر از دلبری چندین هنر داشت
مرا گوید مخوان شعر غم انگیز، که حسرت عقده گردد در گلویم!
خدا را‌، با که گویم کاین ستمگر، غمم را هم نمی ‌خواهد بگویم!️

می‌دونی چیه
خوراکیای خوشمزه همیشه ضرر دارن برا بدن..
میگیری ک چی میگم خوراکی سر نخ بود.
تو زندگی آدما قاتلای قلبشونو دوست دارن و همین زندگیشونو نابود می‌کنه.️

▂▃▅▇█▓▒░ تــــــــــــــو کـــــــہ بــــرنــــگــــــــــشــــــــــــے هـــــــــــــــیـ‌‌‌چ بـــــــقـــیلــــہ هــــܩ ر؋ـــــــ‌‌تـــــن ░▒▓█▇▅▃▂ ️

پس زده شدن خیلی حس تلخیه. آدم هیچوقت فراموش نمی‌کنه، شاید بعد از اون آدمای زیادی بیان تو زندگیت، شاید خودش بعداً پشیمون بشه و سراغت بیاد، اما هیچ‌وقت نمی‌تونی فراموش کنی که یه زمانی یه نفر رو خواستی و اون تو رو پس زد.️

اتاق از دودِ بی‌صدایِ غم پر شده است. نه دودی که چشم را بسوزاند، بلکه دودی که ریه‌ها را سنگین و ذهن را کدر می‌کند. هر نفسی که می‌کشم، مثل بلعیدنِ پودرِ سنگ است؛ آرام، بی‌صدا و فرسایشی. انگار تمامِ مرزهایِ بینِ من و این فضا در حالِ یکی شدن هستند. دیگر نمی‌دانم کجای من تمام می‌شود و کجای این خستگیِ غلیظ شروع می‌شود.



نویسنده:آویسا روناسی️

گفتم در این روزای سخت اگر کسی حالتون را نمی پرسه من بپرسم، خوب هستید؟ بهترید؟می دونم جای خیلی ها بینمون خالیه ، می دونم کلی عزیز در دی ماه از دست دادید همه ی اینا را می دونم، می دونم که داغ دارید، به هر حال عزیز و جون شما نبودن کسایی که رفتن عزیز و پاره تن همه ی ما بودن، میگذره ولی سخت خیلی سخت گفتم تو این روزای سخت بتوانم مرحمی روی زخمتون باشم، صرفا برای تسکین درد هاتون 🖤️

تا حالا شده آنقدر خوب باشی برای بعضیا که نتونن این خوب بودنت رو درک کنن بیخبر ایگنورت کنن و بزارنت ؟؟
رفیق اینو یادت باشه اونا آدم خوبن ، ما بدیم که مهرمونو خرجشون کردیم ️

بنظرم غمگین ترین مکالمه‌ی عمر آدم اونیه که آخر شب توی خلوتِ خودت، با خودت دعوا میکنی، خودتو سرزنش میکنی چون به آدمای بی لیاقت اهمیت دادی، از خودت بدت میاد چون سر بعضی از آدما اشک ریختی، در آخرم خودت اشکاتو پاک میکنی و میگی کمتر غصه بخور همه چی درست میشه.️

به مرگم راضی ام اما فقط یک آرزو دارم . .
سرم را لحظه ی آخر به زانوی ِتو بگذارم ؛
بپرسی از من آن لحظه که آیا صحبتی دارم؟
به جای ِ اَشهد و اَن َ بگویم دوستت دارم .️

- یکی از عکساشو از تویِ کشوی کمد در آورد بهش خیره شد ؛
یه قطره اشک از چشمش اومد پایین . .
باهمون صدای بغض دارش گفت :
راست میگن رفتی؟!
راست میگن دیگه نمیای؟!
راست میگن دیگه دوسَم نداری؟!
راسته؟!
بیا بگو که دروغه همش دروغه ؛
من نمیخوام باور کنم که رفتی،
كه تنهام گذاشتی .
نمیخوام باور کنم!
بیا محکم بغلم کن در گوشم بگو ؛
◞اینا دروغ میگن . .
بیا بگو هنوزم دوسم داری ؛
بیا بگو هیچوقت از پیشم نمیری . . )!🧡'🔓 ◜️

‹ سخت‌ترین قسمت اینجاست ك بعضی وقتا باید برای هزارمین بار به خودم یادآوری کنم ك تو تموم شدی ؛ خاطراتت ، دستات ، اون روز ، همچی تموم شده ، اینکه نیستی عذابم میده ولی بیشتر از همه این عذابم میده ك باید باور کنم ك تو دیگه نیستی :

دیگِه‌سِفـٰارِش‌نَکنم‌ها!
+ازبَرشُدم‌مامـٰان‌جـٰان!
- بازبگودِلم‌آروم‌شِـه..!
+ سَعۍکنم‌تیرنَخورم
- دیگِه؟!
+اگه‌خوردم‌شَھیدنَشم
- دیگِه؟
+اگه‌شُدم،پلاکَم‌روگـُم‌نکنم
- خُب؟
+اگه‌گُم‌کَردم،زیرآفتـٰاب‌نَمونم ((

─━━⊰✾🇮🇷✾⊱️

این قانون آدم هاست
تازمانی که هستی
آسوده اند ازبودنت
گاهی تنهایت میگذارند
گاهی آزارت میدهند
وگاهی
گمان میکنند قرار است
این بودن هاهمیشگی باشد
#اما.........................
زمانےبرایشان عزیز
می شوی که دیگرنیستی!
️

دغدغه من عشق نیس چون بجز عشق خیلی از چیزهای دیگه کمرنگ شدن توی جامعمون
مانند مهربانی،وفاداری،رفاقت،احترام،چشم دیدن پیشرفت همدیگه و از همه مهمتر؛
تعهدی که له شده زیر کفش هوس،فرقی نمیکنه زن باشه یا مرد بلاخره یکیشون به نحو احسن میرینه به اون رابطه
💫💫💫💫💫💫💫💫💫

#بیدارشویم💟️

انتظار
سالها رفت و یک بار از دل
یاد ما نکرد
گرچه اودوررفته بود اما حل
مراد ما نکرد
دل به یادش سالها اما او از
دل بی خبر
ازفراقش ناله کردم اماگوش
بر دادمانکرد
عارف..🌹🌹ه💚ص🌹🌹

️

شباهت مشت و قلب
فقط در اندازه نیست ..
بین این دو کوبیدنی هم در کار است
حالا یکی به سنگ می کوبد
یکی به عشق
یکی روی دیوار جا می اندازد
یکی روی همه ی عمر ...️

کاشکی آدما می تونستن فکر بقیه رو بخونن
اونجوری میفهمیدن در قلبشون به جز خودشون روی کی بازه...
نزار هیچ وقت در دلش به روی کس دیگه باز بشه🥞✨️






..️

[آه که چقدر دلم می خواهد تا ابد درون تصوراتم‌ و جهان های عجیب گیر بیوفتم و غرق شوم،
زیرا این جهان واقعی که در آن می زیستیم کثیف تر و ترسناک تر از هر چیزیست؛
.......
ولی اگر انسان ها کمی،
فقط کمی سعی می کردند جهان را از آلودگی ها پاک کنند، بی شک این جهان نیز همانند جهان های قصه های پریان می بود؛
همان قدر زیبا و شیرین و سرشار از عشق بی پایان نسبت به همه چیز....!🎐🫧]️

از بارش بی موقع باران چه بگویم؟
از بام ترک خورده‌ی ویران چه بگویم؟

نم نم زده غم ، تیشه به رگ‌های خیابان
از دیده‌ی نمناک  درختان چه بگویم؟

حیرانم و آواره‌ی هر کوچه و برزن...
رفتی و من از این دل حیران چه بگویم؟

پاییز دلم گشته هم آوای زمستان...
پژمرده تن از شاخه‌ی عریان چه بگویم؟️

باز هم همان حسِ آشنا؛ انگار وسطِ هوا، زمین از زیر پام کنده شد. تمامِ مسیر را با چشم‌هایِ بسته و با تمامِ توانِ بی‌دلیل، دویدم. فکر کردم این بار، آن پله‌ی ابری، واقعی است. اما فقط برخوردِ سردِ زمین با صورتِ من بود که بیدارم کرد...️