حیف که قلبمان دست غریبهها میافتد!:
تحقیقات روانشناسی دلبستگی نشان میدهد ترس از 'غریبه' ریشه در نیاز ناخودآگاه ما به تداوم الگوهای عاطفی دارد. وقتی یک رابطه تمام میشود، مغز ما نواحیای را که مسئول پیوند هستند (مانند شکنج سینگولیت) با همان شدت فعال میکند، انگار که هنوز در آن رابطهایم. این پدیده 'تداوم وابستگی' نام دارد و دقیقاً دلیل سنگینی این حس است. سوالی که مطرح میشود: آیا غریبهها واقعاً خطرناکتر از کسانی که از کنارمان رفتند هستند؟
راهکار:
این حس آشناست چون ذهن ما بعد از جدایی، خاطرات خوش را بزرگنمایی میکند و غریبهها را تهدیدآمیزتر نشان میدهد. اما واقعیت این است که دلسپردن به غریبهها یک انتخاب جدید است، نه یک شکست. شاید وقت آن رسیده که به جای غصه خوردن برای گذشته، از فرصت تازه برای ساختن پیوندی محکمتر استفاده کنید.