متن های شعر غمگین / بهترین متن شعر غمگین [پیشنهادی]

میمیره یه پرنده توی قفس؛
مثل {قـــلــــبــــم} تو سینه...:) ️

این روزها
آب وهوای دلم آنقدر بارانی ست
که رخت های دلتنگیم را
فرصتی برای
خشک شدن نیست…️

نمیدونم شاید همه شاعر ها عاشق تو بوده اند که تو را در هر بیتی مینامند:/❤️‍🩹️

شکست بال و پرم!🥀🪽
..........️

#زندگی_غمکده_ای_بیش_نبود
#بهرما_جز_غم_و_تشویش_نبود
#به_کدام_خاطرهش_خوش_باشیم
#که_کدام_خاطره_اش_نیش_نبود️

#زندگی_غمکده_ای_بیش_نبود
#بهرما_جز_غم_و_تشویش_نبود
#به_کدام_خاطرهش_خوش_باشیم
#که_کدام_خاطره_اش_نیش_نبود️

-‌‌‌‌‌‌‌‌‌چرخ‌فَلک‌زِندگی‌ما‌خیلی‌وقته‌نمچرخه؛🎡 ️

ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی
دردیست در این سینه که همزاد جهان است
از داد و وداد آن همه گفتند و نکردند
یارب چقدر فاصله ی دست و زبان است
خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری
این صبر که من میکنم افشردن جان است...️

او در میان جمعُ دلش جای دیگر است...️

ای خواجه روا نیست که فردا بنویسند :
این خاکِ بهم ریخته یک‌روز وطن بود !
️

-لحظه ی بغض نشد حفظ کنم چشمم را

در دل ابر نگهداری باران سخت است...️

بعد از یه دروغ⛅
تمام واقعیت ها مشکوکه ✨️

یک دَم آرام ندیدم دل خود را همه عمر،
بس که هر لحظه به صد حادثه آبستن بود!‌...️

از جهان مانده فقط جان که مرا ترک کند؛
من چنانم که محال است کسی درک کند!...️

رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد
دلشوره ی ما بود، دل آرام جهان شد

در اوّل آسایش مان سقف فرو ریخت
هنگام ثمر دادن مان بود خزان شد

زخمی به گل کهنه ی ما کاشت خداوند
اینجا که رسیدیم همان زخم دهان شد

آنگاه همان زخم، همان کوره ی کوچک،
شد قلّه ی یک آه، مسیر فوران شد

با ما که نمک گیر غزل بود چنین کرد
با خلق ندانیم چه ها کرد و چنان شد

ما حسرت دلتنگی و تنهایی عشقیم
یعقوب پسر دید، زلیخا که جوان شد

یک عمر به سودای لبش سوختم ️

به کُجاها بَرَد این اُمید ما را...️

ماهٌ هیچ‌وقت وفادار نبود.
یک شب بود،یک شب نبود.
اما تمام شعرها برای او شد.
درحالی که خورشید همیشه یکسان درخشید؛
و کسی برایش شعر نگفت.):🥺😔️

از حسرت یک آدم تنها چه بگویم؟
دلتنگ صدای توام اما چه بگویم؟

بیهوده به دنبال تو در کوچه دویدم
گیرم که رسیدم به تو حالا چه بگویم؟

ترسم که که در این شهر،مرا با تو ببینند!
در غیبت سنگین تو فردا چه بگویم؟

(هادی معراجی)️

عشق‌ها دام‌اند و دل‌ها صید و گیسو‌ها کمند
بگذر و بگذار، دل در هرچه می‌بینی مبند

شادمانی خود غم دنیاست پس بی‌اعتنا
مثل گل در محفل غم‌ها و شادی‌ها بخند️

آواز قو در غروب، دل را می‌فشارد
چون یاد تو که در دل، همیشه می‌نوازد️

‌تو مگر دَر به دَری ، خانه نداری ای بغض؟!
که همه شب سر زده مهمان گلویم هستی..!️

- خون می‌چکد از دیده، در این کنج ِ صبوری ؛
این صبر که من میکنم، افشردن ِ جان است :)!
️

شدم مجنون ولی لیلی نشد یارم نه غمخوارم

مگر من از همان معشوق دیرینش چه کم دارم،💎🎋✨️️

خدایا داد از این دل داد از این دل
نگشتم یک زمان من شاد از این دل

چو فردا داد خواهان داد خواهند
بر آرم من دو صد فریاد از این دل

«باباطاهر»️

پشت دیوار همین کوچه به دارم بزنید
من که رفتم بنشینید و هوارم بزنید

باد هم آگهی مرگ مرا خواهد برد
بنویسید که: «بد بودم» و جارم بزنید

من از آیین شما سیر شدم، سیر شدم
پنجه در هرچه که من واهمه دارم بزنید

دست‌هایم چقدر بود و به دریا نرسید؟
خبر مرگ مرا طعنه به یارم بزنید

آی...! آن‌ها که به بی‌برگی من می‌خندید
مرد باشید و بیایید و کنارم بزنید
💔🥀️

امام زمانـم بیا
که این مُلـک آریایی با تو خُرَّم می‌شود...♡️

آنچنان خسته و دلگیرم از این زندگی:)
روز مرگم را بدانم شب ز شوقش بار رفتن بسته ام...️

اونجا که پروین اِعتصامی میگه:مرا در کودکی شوقِ دگر بود،خیالم زین حوادث بی خبر بود ..🫠✨️