خداحافظی با دوست فراموشکار:
جالب است که طبق پژوهشهای عصبشناسی، خاطرات عاطفی به دلیل ترشح آدرنالین در لحظه شکلگیری، بسیار پایدارتر از خاطرات خنثی هستند. پس احتمالاً دوست شما اصلاً فراموش نکرده، بلکه مغزش برای فرار از بار عاطفی آن خاطره، وانمود به فراموشی میکند (پدیده «سرکوب فعال»). حتی تلاش برای فراموشی عمدی، خود باعث تقویت آن خاطره میشود. آیا واقعاً فراموش شدن از جانب کسی که برایت مهم است، دردناکتر از این نیست که او مجبور به فراموشی شده باشد؟
راهکار:
شاید این «فراموشی» دوستت، یک مکانیسم دفاعی ناخودآگاه برای زنده نماندن خاطرات دردناک باشد. همانطور که مغز برای محافظت از ما گاهی چیزها را پاک میکند، گاهی هم برای نگهداشتن یک نفر، مجبور میشویم رهایش کنیم.