ماه من رفت: حسرت و شعر عاشقانه:
این بیت از حافظ، فراتر از یک اظهار دلتنگی ساده است. تصویر «ماه» در شعر فارسی، نمادی از معشوق و کمال است. رفتن «ماه»، به معنای از دست دادن این کمال و غرق شدن در حسرت است. این حسرت، ریشه در جهانبینی عرفانی و تأثیرگذار بر شعر فارسی دارد.