ماکان؛ داغ سکوت و فراموشی در میناب:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که نام یک فرد قویترین محرک برای یادآوری خاطره است. وقتی نامی در هیاهو گم میشود، آن شخص برای جامعه «مرگ نمادین» را تجربه میکند. این پدیده در جوامع شلوغ امروزی، قرنهاست که قربانی میگیرد. آیا ما هم بیآنکه بدانیم، نامهای عزیزی را در سکوت دفن میکنیم؟
راهکار:
این متن بیش از آنکه یک سوگنامه باشد، تصویری از تراژدیهای خاموش است که در سایه اخبار بزرگ گم میشوند. شاید تنها راه ماندگاری، تبدیل این سکوت به یک پرسش جمعی باشد: چرا نام کودکان معصوم در هیاهوی روزمره دفن میشود؟