برای فردایی که هنوز نیامده بود غصه میخوردم. برای اتفاقی که هنوز رخ نداده بود شبها از استرس بیدار میماندم. برای کسی که هنوز چشمانش را نبسته بود، گریه میکردم. برای شخصی که هنوز از زندگیم نرفته بود ،هم گریه میکردم. ترس از دست دادنش را داشتم.. نمیدانم، شاید آدم دیوونه ای شدم که اینگونه تاریکم.️
اگه یه روزی ازم خسته شدی بیا بهم بگو . چون هرچی بیشتر کنارم بمونی بیشتر امیدوار میشم بهت ! اصلا به این فکر نکن که قراره چه بلایی سرم بیاد ، فقط لطفاً بهم بگو . خودمو همراه با خاطراتم میذارم تو کوله از پیشت میرم .️
بعضی وقتا از فاصلهای که بینمونه متنفر میشم. بیشتر از اون چیزی که فکرشو کنی. همش اینطوریم که چرا نباید الان کنارش باشم؟ چرا بقیه دوستاش میتونن پیشش باشن اما من نه؟ چرا باید بینمون فاصله باشه؟ چرا نمیتونم باهاش قدم بزنم یا باهم رو پل هوای شیرکاکائو بخوریم؟ ببرمش کتابفروشی و براش قشنگ ترین کتابو بخرم؟ یا وقتایی که حالش بده سریع برم پیشش یا حالا هرچی. چرا باید بینمون کلی فاصله باشه و من به بقیه دوستات حسودی کنم؟️