بله، آدم افسردهای هستم. همیشه دهانم را میبندم. غالباً دوست دارم از اتاق پُر از جمعیت، به بیرون بروم. ممکن است به دیگران مهربانی کنم، اما اغلب نمیتوانم کوچکترین دلیلی برای مهربانی کردن به آنها بیابم. مردم آنقدر موجودات درخشانی نیستند که ارزش داشته باشد آدم بخاطر آنها به دردسری بیافتد.️
منتظرم روزهایم که تو بیایی تا آن چهره دوست داشتنیت آن چشم های نازت و آن خنده های شیرینت را ببینم اما افسوس که همه آنها فکر و خیال است و رسیدن به تو یک رویای دست نیافتنی💔🖤:) ️
گاهی گمان نمیکنی ولی خوب میشود... گاهی نمیشود که نمیشود که نمیشود... گاهی بساط عیش خودش جور میشود... گاهی دگر تهیه بدستور میشود... گه جور میشود خود آن بی مقدمه... گه با دوصد مقدمه نا جور میشود... گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است... گاهی نگفته قرعه به نام طُ میشود... گاهی گدایی و بخت با طُ یار نیست... گاهی تمام شهر گدای طُ میشود... گاهی برای خنده دلم تنگ میشود... گاهی دلم تراشه ای سنگ میشود... ️