سپاهیِ بیتشکر: روایتی تلخ از شهادت:
در روانشناسی اجتماعی پدیدهای به نام «فاصلهگیری اخلاقی» وجود دارد: جوامع برای کاهش بار روانی قدردانی از کسانی که جان میدهند، ناخودآگاه آنها را بیارزش میکنند. این مکانیسم دفاعی جمعی است؛ با تحقیر فداکار، دیگر نیازی به جبران حس نمیشود. حالا فکر کنید هر فحش به یک سرباز، انعکاسی از ترس خود ما از مدیون شدن است، نه از نفرت.
راهکار:
این متن را میتوان با عینک نظریه «سپاسگزاری وارونه» دید: روانشناسان میگویند وقتی قدردانی از کسی بسیار سنگین باشد، بهجای تشکر، ناخودآگاه او را تحقیر میکنیم تا بار عذاب وجدان کم شود. شاید فحشها نه از نفرت، که از ناتوانی در تحمل دِین باشد.