وقتی تولدم یادش نیست، شما ماهگرد می‌گیرید؟:
مغز انسان تاریخ‌های دارای بار عاطفی را به‌مراتب بهتر از تاریخ‌های خنثی ذخیره می‌کند. آمیگدال و هیپوکامپ در رمزگذاری خاطرات معنادار همکاری می‌کنند؛ فراموشی تولد می‌تواند نشانه‌ای از پردازش ناخودآگاه درد باشد، پدیده‌ای به نام «فراموشی انتخابی». جالب اینجاست که فرهنگ‌ها هم در این حافظه تأثیرگذارند—در برخی اقوام، جشن‌های ماهانه برای عشق مرسوم بوده تا با تکرار، مسیر عصبی یادآوری تقویت شود. روان‌شناسان می‌گویند توقعات رابطه‌ای مثل ماهگرد، «قرارداد نانوشته»ای است که نقض آن گاه دردناک‌تر از خود فراموشی تمام می‌شود. آیا تا به حال چیزی را که خواستید فراموش کنید، ناخودآگاه به خاطر سپرده‌اید؟
راهکار:
گاهی فراموشی یک تاریخ، بازتاب فاصله‌ای عاطفی نیست، بلکه نشانه‌ی این است که رابطه از تقویم به متن زندگی منتقل شده. ماهگردها تازه‌ها را یادآوری می‌کنند، اما عشق عمیق نیازی به یادآوری تقویمی ندارد. شاید این فراموشی، دعوتی برای بازتعریف نشانه‌های محبت در رابطه‌تان باشد، نه زنگ خطری برای بی‌مهری.