طنز تلخ عشق و خدا بودن در رابطه:
آیا میدانستید در روانشناسی پدیدهای به نام «خداسازی شریک عاطفی» وجود دارد؟ وقتی کسی را در حد خدا میبینیم، مدارهای دوپامینی مغز بیشفعال میشوند و همان الگوی اعتیاد شکل میگیرد. مرگ یا جدایی از آن فرد، دقیقاً مانند ترک یک مادهی مخدر، سیستم پاداش را به هم میریزد و حس گمشدگی عمیق ایجاد میکند. انگار نه فقط یک عزیز، که یک معبود را از دست دادهای. تا حالا شده کسی برایت اینقدر بت شود؟
راهکار:
این جملهی پارادوکسیکال یادآور این است که گاهی تقدیس یک نفر در رابطه، او را از واقعیت دور میکند. شاید طنز تلخ «نعشه بودی» اشارهای است به این که پس از مرگ یا جدایی، تنها چیزی که از آن خدای ساختگی میماند، یک پیکر بیجان است. میتوانی از این زاویه به رابطهات نگاه کنی: آیا کسی را آنقدر بالا بردهای که بعد از رفتنش حس پوچی شبیه به فقدان یک خدا داشته باشی؟