پر و بال بده، خودش میره: واقعیت تلخ رابطه:
در روانشناسی اجتماعی، «اثر بیشتوجیهی» میگه اگه به کسی برای کاری که قبلاً با علاقه انجام میداده، بیش از حد پاداش بدی، انگیزهی درونیش رو از دست میده. تو رابطه هم وقتی یکی مدام «پر و بال» میده، طرف مقابل حس میکنه بودنش وظیفهست نه انتخاب، و برای بازیابی حس آزادی، رابطه رو ترک میکنه. این همون «دم در آوردن» از سر سیری روانیه.
راهکار:
گاهی پر و بال دادن به آدمها، نه برای نگه داشتنشون، که برای پروازشونه. اونایی که میرن، از اول هم قرار نبود بمونن. شاید این جمله یه یادآوری تلخ باشه که محبت افراطی، بال پرواز اونایی میشه که تشنهی آزادیان.