تشبیه عشق به زباله

چطور فراموشت کنم وقتی زباله همه جای شهر است؟:

بازیابی وابسته به زمینه نشان می‌دهد مغز خاطرات را با جزئیات محیطی گره می‌زند؛ برای همین یک نشانه شهری مثل زباله می‌تواند ناگهان خاطره عاطفی را فعال کند. نکته تندتر: اثر وگنر می‌گوید تلاش برای سرکوب فکر کسی، بسامد بازگشت آن را افزایش می‌دهد؛ یعنی فراموشی با اجبار نتیجه معکوس می‌دهد. اینجا زباله فقط آشغال نیست، یک محرک شرطی شهری است که آمیگدال را قلقلک می‌دهد.

راهکار:

از دل این طنز تلخ می‌توان یک روایت شهری ساخت: نقشه‌ای از کوچه‌ها و محله‌های پر از زباله به نام «موزه فراموشی» که هر نقطه‌اش یک خاطره را زنده می‌کند. این‌طوری حس شخصی تبدیل به یک بازی جمعی درباره شهر و خاطره می‌شود.