عشق بی‌آینده؛ مثل افغانستان موندن:
وقتی می‌گویی «مثل افغانستان»، ناخودآگاه به یکی از پیچیده‌ترین روابط انسانی اشاره می‌کنی: عشق به یک بحران. جالب است بدانی که در روانشناسی به این پدیده «خورندهٔ احساسی» (emotional cannibal) می‌گویند – جایی که جذابیت یک رابطه دقیقاً از ناامنی و نابودی آن می‌آید. افغانستان طی ۴۰ سال ۶ جنگ بزرگ را تجربه کرده – دقیقاً مثل رابطه‌ای که هر بار امید را می‌کشد اما تو باز برمی‌گردی. سوال: آیا واقعاً عاشق «او» هستی یا عاشق «بحری» که در آن غرق شده‌ای؟
راهکار:
این متن بیش از آنکه یک اعتراف عاشقانه باشد، تصویری از «سندروم اودیپ جغرافیایی» است: عشق به مکانی که تو را نابود می‌کند. اگر حس می‌کنی گرفتار چنین رابطه‌ای هستی، به جای فرار، از خودت بپرس: «آیا این عشق، مرا به آینده‌ای بهتر وصل می‌کند یا به گذشته‌ای که هرگز نمی‌آید؟» شاید وقت آن رسیده که نقش «طالبان احساسی» را در زندگی‌ات تشخیص بدهی.