تَنهــــایے بــَــــده وَلے بَدتَــــــر اَز اُون اینہ کہِ بِخاے تَنهاییتو با آدَماے مَجازے پـُـر کنے آدَمایے کہ بود و نَبودِشــون روشَــــــــن یا خــــٰــاموشِشون بَستـِـــگے بہ یہ دُکمـــــــــــہ داره ... ִ️
من مرد تنهای شبم؛ مهر خموشی بر لبم تنها و غمگین رفته ام؛ دل از همه گسسته ام تنهای تنها غمگین و رسوا؛ تنها و بی فردا منم من مرد تنهای شبم؛ مهر خموشی بر لبم️