تاثیر دوری بر فراموشی در روابط عاطفی:
اینجا با یک پدیدهی عصبی به نام «اثر فاصله» روبروایم: وقتی مغز به طور مرتب تحریک عاطفی دریافت نکند، سیناپسهای مرتبط با آن رابطه تضعیف میشوند. پژوهشها نشان میدهد که حتی ۲۱ روز بیارتباطی، فعالیت بخشهای حافظهی عاطفی را تا ۳۰٪ کاهش میدهد. جالب این که برعکسش هم صادق است: نزدیکی فیزیکی باعث ترشح اکسیتوسین و تقویت «تازگی» رابطه میشود. سوال: آیا ما ناخودآگاه برای فراموش نکردن، به فاصلهی کم نیاز داریم؟
راهکار:
این جمله یک حقیقت روانشناختی را فریاد میزند: مغز ما برای حفظ ارتباطات عاطفی، نیاز به تازگی و فاصلهی نزدیک دارد. اگر نگران فراموشی در رابطهای هستی، شاید بتوان با تقویت «حافظهی مشترک» مثل یادآوری خاطرات یا ایجاد لحظههای جدید، از این اثر دوری کاست. research کردهاند که حتی یک پیام کوتاه روزانه میتواند فاصلهی عاطفی را نصف کند.