متن های شعر / جدیدترین متن شعر [مرداد 1405]

قرص سردرد و مُسکن اثرش رفته و من ،
شده‌ام یک من ِبی‌تو که پر از سردردم .

شــــعر️

در شب سیه
صبح سپیده دم است...
️

من از دیوانه ها دیدم
هزاران عاقل مرده.

️

در حضورت حضرت چشمانت
مگر میشود عاشق نشوم ای یار؟.... 🦢🤍️

اونجا که هوشنگ ابتهاج میگه:‌ ‌‌‌ ‌

من تماشای تو می‌کردم و غافل بودم
کز تماشای تو خلقی به تماشای منند!

گفته بودی که چرا محوِ تماشای منی
و چنان محو که یکدم مُژه بر هم نزنی

مُژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود
نازِ چشم تو به قدر مُژه بر هم زدنی...
️

‹ کنون ك غرقِ خیالِ تو شعر می‌خوانم،
تو یـاد می‌کنی از مـن؟ بعید می‌دانم . . 🌚❤️‍🩹 ›


شـــــعر️

وصف چشمانت در این شعرم نمیگنجد چرا ؟
بیخیال شعر ؛ چشمانت مرا از هوش برد..🫧

شــعر️

من یه مقتولـم که عـاشق قـاتل شدم !
یه محـکومم که عـاشق حـاکم شدم !
یه بی هنـرم به‌ خـاطرت شـاعر شدم ...
یه نـهنگی که عـاشق سـاحل شدم :)️

ظالم به ظلم خویش گرفتار می شود؛
از پیچ و تاب نیست رهایی کمند را

-صائب‌تبریزی

شــــعر️

یک بوسه از لب های تو در خواب گرفتم
گویا که گل از چشمه مهتاب گرفتم
هرگز نتوانی که ز من دور بمانی
چون در دل خود عکس تو را قاب گرفتم ️

پرتگاه انتها ندارد، مگر به فکرش نباشی!️

دوست دارم عاشقت باشم، نمی‌خواهی مرا
پس چرا با غم تماشا میکنی گاهی مرا؟


️

فهم عاقل را به عاشق راه نیست
هر چه گویم باز میگویی که چیست
باید اول، ترکِ هوشیاری کنی
عشق را در خویشتن جاری کنی️

من جوانم،از جوان ها سر ترم ...
چون غلامِ سربه زیر حیدرم !✨️🫀️

"امید" رو مادری با نام "وطن" یاد ما داد.️

«از شب‌هایتان چه به دست آوردم؟

جز جنونی ویرانگر!

جز خونی که از رگ‌ها گریخت

و در ژرفای چشمانم جاری شد...

پس آیا فایده‌ای دارد، به گمانم،

آن‌که زنده است را بکشیم،

و سپس به دیدارِ مزارِ بی‌جانش برویم!؟»️

هر کسی را بهر کاری ساختند
میل آن را در دلش انداختند

دست و پا بی میل جنبان کی شود
خار و خس بی آب و بادی کی رود

گر ببینی میل خود سوی سما
پر دولت بر گشا همچون هما. 🕊️
️

هر کجا دردی‌، دوا آنجا رود
هر کجا فقری‌، نوا آنجا رود 👣

هر کجا مشکل جواب آنجا رود
هر کجا کشتی‌ست‌، آب آنجا رود🏊

آب کم جو‌، تشنگی آور به‌دست
تا بجوشد آب از بالا و پست. 🌧️🌊.
️

بهار اومد ، زمستان باقی ماند‌.‌.
مختوم قلی فراغی (شاعر ترکمن)️

میان دو پرانتز،
میان دو خط موازی،
آن‌جا عبرتی است که می‌گوید:
«جز پشیمانی، چیزی به ارث نبردم!»️

وصف چشمانت در این شعرم نمیگنجد چرا؟
بیخیال شعر؛ چشمانت مرا از هوش برد..️

اونجایی که شهریار میگه:
چه گویم سحرت خیر
که تو خود صبح جهانی️

چه کسی گفت که مستی فقط از جام شراب است ؟
من ز میخانه ی چشمان تو هر لحظه خرابم ...️

تا توانی در جهان یک رنگ باش
قالی از صد رنگ بودن زیر پا افتاده است
️

شهرِ موهای تو گم کرده مرا در دلِ خویش
آگهی کن' دختری گم شده در مویِ فِرَت!️

اگر گِرد کسی بسیارگردی
اگرچه بَس عزیزی، خوار گردی!️

ولی ‌یه سری‌ اتفاقا ذوقت رو برای همیشه از بین می بره.️

در آغوشت
بخوابانم
ببوسانم
بسوزانم
بمیرانم
بگردانم
که این عاشق جنون دارد.

️