شعر عاشقانه کودک بمان؛ روایت تلخ بیرحمی دنیا:
در روانشناسی، «کودک درون» مرکز خلاقیت و شگفتی ماست. اما استرس مزمن و تروما، مسیرهای عصبی مغز را از بازی به بقا تغییر میدهد. «گرگ شدن» در این شعر، دقیقاً استعارهای از فعالسازی دائم سیستم جنگ و گریز است. مطالعات نشان میدهد محیطهای پررقابت، حتی آدمهای مهربان را وادار به حذف همنوع میکنند. آیا دنیا ما را گرگ میکند یا خودمان دندان نشان میدهیم تا له نشویم؟
راهکار:
کودک ماندن به معنای چشم بستن روی زشتیها نیست. روانشناسان میگویند آدمهای واقعاً سالم، زخمهای دنیا را میبینند ولی آگاهانه تصمیم میگیرند شگفتزده بمانند. کودک درون تو یک انتخاب است، نه یک اجبار شکننده.