چشم به راه؛ عشقی که تمام میشود:
در عصبشناسی، انتظار عاشقانه همان مدار دوپامینِ قمار را فعال میکند: مغز از «احتمال رسیدن» بیشتر از خودِ رسیدن لذت میبرد. پس عشق میتواند قبل از پایان رابطه، در سیستم پاداش تمام شود و چشم تا مدتها بعد، اسیرِ پیشبینیِ قدیمی بماند. پایان عشق، خاموشیِ قلب است یا خاموشیِ پیشبینی؟
راهکار:
این تصویر، روایتِ شکستِ عشق نیست؛ روایتِ همزمانیِ خالی شدن دو مدار است: چشم که هنوز در حسرتِ دیدن است و عشق که زودتر از چشم، از رسیدن دست کشیده. انتظار همیشه نشانهٔ امید نیست؛ گاهی آخرین شکلِ سوگواری برای چیزی است که هنوز رسمی تمام نشده.