چگونه رفتی؟ شعر جدایی جاودان از جناب شاملو:
شعر شاملو پدیدهی «ناتمامی عاطفی» را با دقت ترسیم میکند. در روانشناسی، ذهن برای بستن پروندههای حسی باز، توهم حضور فرد غایب را میسازد؛ به همین دلیل جای خالی او تا چشم کار میکند نمایان است. مغز، فاصله را نه با کیلومتر، که با ردپای پردازشنشده میسنجد. حالا پرسش: آیا این جای خالی، ردِ اوست یا طرحِ تو؟
راهکار:
این شعر یک سفر بیبازگشت در خاطره را تصویر میکند: رَفتن، نه یک جابهجایی فیزیکی، که رها کردن رد احساس در دیگری است. شاید پرسش اصلی این باشد که آیا میتوانی احساساتت را از ردپایی که جا مانده جدا کنی؟