دلبر جان! با اینکه مهربان نبوده ای... با اینکه قلبم را آتش زدی... با اینکه ذره ذره نابود شدم... با اینکه روزگار رنگارنگم را به تباهی کشندهای... اما هنوز هم دوستت دارم... ️
گاهی سکوت خلاصه میشود در چشم ها!.. وقتی که بی محوا نقطه ای می یابی و برای هزارمین بار جهان را نقص میکنی.دلتنگ میشوی برای لحظه هایی که هیچوقت نیامد" سکوت میکنی و سکوت...چشم هایت را میبندی اما دلت گرفته است از این مردمان بیرحم!... این دل گرفتگی عجیب گریه میطلبد؛چشم بسته اشک میریزی و اشک"... لبانت را به هم می فشاری! چال های روی گونه ات هویدا که شد؛ عمق سختی تازه شروع میشود...بعض میکنی و بغض؛ و بعد همه چیز را رها میکنی!️