عشق ذاتا غمگین است! دلت نازک و چشمانت شبیه ابر پاییزی می شود.... که منتظر بهانه ای برای باریدن است کافیست طعمش را بچشی مگر راه فرار می ماند؟! تو میمانی و غم عشقی که چشیده ای غمگین و غمگین و غمگین تر.... و بالشتی خیس و دردی به یادگار از شبهایی که به درازای یک سال طول کشید.... ذات عشق غمگین است حتی اگر کنارت بنشیند حتی اگر قول ماندن بدهد باز دلت تنگ میشود.... باز دلت میگیرد.... ️