هزینه سنگین عشق: وقتی روح شاعر خرج می‌شود:
در روانشناسی، این حالت «خود-فراموشی افراطی» نام دارد، جایی که فرد مرزهای «خود» را محو کرده و تمام هویت و منابعش را وقف دیگری می‌کند. این الگو اغلب ریشه در ترس عمیق از رها شدن یا باور به «عشق قربانی‌گرا» دارد. آیا این ایثار، واقعاً عشق است یا یک معامله عاطفی پنهان که در آن انتظار بازپرداخت دارید؟
راهکار:
این احساس «خرج کردن» روح و هنر برای دیگری، یادآور مفهوم «سرمایه‌گذاری عاطفی» در روانشناسی است. شاید وقت آن است که این سرمایه‌گذاری را بازبینی و بخشی از آن را دوباره به «خودت» اختصاص دهی.