عشق بیفایده یا تغییر آدمهای شهر؟:
«سرایت اجتماعی» توضیح میدهد در شهرهای بزرگ، بیتفاوتی و پراکندگی مسئولیت سریعتر از احساس مسئولیت پخش میشود؛ پس تغییر آدمها فقط شخصی نیست، تابع هنجار محیط است. عشقی هم که به تأیید همین محیط گره بخورد، شکننده میشود. آیا عشق بدون بستر اجتماعی پایدار میماند؟
راهکار:
این جمله بیش از آنکه دربارهٔ بیفایده بودن عشق باشد، از انتظار اصلاح دیگری و ناامیدی از تغییر آدمهای شهر میگوید. اگر عشق را احساسی مستقل از تأیید محیط ببینیم، گزاره عوض میشود: «عشق بیفایده نیست، انتظارِ تغییر دیگری بیفایده است.»