وقتی عشق هست اما انگیزهای برای جنگیدن نیست:
در روانشناسی به این پدیده «خستگی عاطفی» میگویند. جالب است بدانید مغز انسان در روابط طولانیمدت، به مرور دوپامین (پاداش) را جایگزین اکسی توسین (دلبستگی) میکند. یعنی وقتی ارزش کسی را میدانی اما نمیجنگی، در واقع مغزت به این نتیجه رسیده که هزینهی جنگیدن از فایدهاش بیشتر است. آیا این یک مکانیزم دفاعی برای حفظ انرژی است یا نشانهی بلوغ عاطفی؟
راهکار:
این جمله مرز ظریف بین عشق و خستگی را نشان میدهد. شاید وقت آن رسیده که به جای «جنگیدن»، روی «پذیرش» تمرکز کنید: پذیرش اینکه ارزش ها تغییر کردهاند، نه خود فرد. (بازنویسی دیدگاه)