گاهی وقتا سنگین ترین باری که حمل می کنیم چمدون نیست فکر هامونه. چقدر دلم میخواست مغزم رو بدم به خشکشویی و بگم: بی زحمت اون قسمت که مرور خاطرات هست رو وایتکس بزن .... اونجایی که نگران آینده هست رو هم اتو بکش تا صاف بشه همین ️
📎 شاید لازم باشه بگم: که هیچی مطلقاً به اندازهی پیشرفت شما اون آدم هایی که چشم دیدن شمارو ندارن(تومون خودمونو میخوره بیرونمون مردمو) اون ادمایی که تو روتون خوبن پشتتون بدن رو اذیت نمیکنه پس " خوب کار کنید، پس انداز کنید،خرج کنید، لباس خوب بپوشید، غذا بخورید، باشگاه برید، به خودتون برسید(ولی قطعا کسی که خرج میکنه چه خودش چه خوراکش پولدار نیس بانک نداره) خوش بگذرونید،بینهایت موسیقی گوش بدید ️
رفیق خونسردِ من، عزیز، میدونم وقتی استرس میگیری ترجیح میدی بری یه گوشه، تنها، بدون سر و صدا، بدون سوالای تکراری «چی شده؟». و حقم داری. ولی حواست باشه تو سکوت قایم نشی، فقط یه کم استراحت کن تا ذهن منطقیت بتونه دوباره کار کنه. یه کار فیزیکی ساده که زیاد فکر نمیخواد. مثلاً یه تعمیر کوچیک، یه راه رفتن بدون هدف با هندزفری, میتونه ذهنتو از گره دربیاره. فقط یادت نره قرار نیست همیشه خودت تنهایی همهچیو هندل کنی️