دلداری دادن با گریه کردن؛ نیاز به نفر سوم!:
در روانشناسی به این حالت «نشخوار مشترک هیجانی» میگویند: وقتی دو نفر احساس منفی را با هم مرور و بزرگنمایی میکنند. پژوهشها نشان میدهد همدلیِ بیمرز، بهجای تسکین، خلق منفی را تشدید میکند و کورتیزول را بالا میبرد. جالب است که نورونهای آینهای، درد عاطفی دیگری را مثل درد خودمان پردازش میکنند؛ پس گریهٔ همزمان یک همرنگی عصبی است، نه همیشه حمایت.
راهکار:
این جمله دقیقاً پدیدهٔ «نشخوار مشترک هیجانی» را توصیف میکند: همدلیِ بیمرز که به جای آرام کردن، هیجان را بین دو نفر تشدید میکند. در چنین لحظههایی، حضور نفر سوم لازم نیست؛ کافی است یکی از دو نفر نقش «لنگر» را بگیرد و بگوید: «من هستم، ولی الان فقط نفس میکشیم.»