علاقه مهمتر از جنسیت: فرقی بین دختر و پسر نیست:
در علوم اعصاب، انگیزه درونی و علاقه، صرفنظر از جنسیت، شبکه پاداش دوپامینرژیک را فعال میکنند و پیشبین قویتری برای ادامه مسیر در مهارتآموزی هستند تا کلیشههای جنسیتی. مثلاً در ریاضیات، وقتی کلیشه «پسرها بهترند» کمرنگ میشود، عملکرد دختران بهطور معناداری بهبود مییابد. اگر علاقه موتور اصلی است، چه عواملی آن را از کودکی سرکوب میکنند؟
راهکار:
برای گسترش این ایده، میتوان علاقه را مثل یک ماهیچه دید: هر بار که در فعالیتی بدون توجه به برچسب دخترانه/پسرانه غرق میشویم، مدارهای انگیزشی مغز تقویت میشوند. قدم بعدی این است که فهرستی از علایق شخصی تهیه شود و برای هرکدام یک منبع یادگیری یا همراه پیدا شود؛ این کار نشان میدهد علاقه، مستقل از جنسیت، مسیر رشد را مشخص میکند.