پرسید: «کدومش ترسناکتره؟ اینکه مجبور شی فراموشش کنی، یا اینکه بفهمی اون فراموشت کرده؟» لبخند زدم و گفتم: «اینا که ترسناک نیست. من بیشتر از خودِ آدما میترسم. از همونایی که یه روزی خیلی دوسشون داشتی، بعد یهو تبدیل میشن به یه اسم توی لیست مخاطبات که نمیدونی باید باهاشون چیکار کنی. من از اون تغییرِ یهدفعهای بیشتر میترسم.»️