تنها بودن

تنهایی یک ویژگی است:

جز خودمون هیچکسو نداریم؛ در آغوش تنهایی خودت را ببین:

مغز ما به‌طور پیش‌فرض اجتماعی طراحی شده است. در تنهایی، آمیگدال (مرگ‌ترس مغز) بیش‌فعال می‌شود، گویی کل قبیله ناپدید شده و خطر ببر دندان‌خنجری نزدیک است. این واکنش از ۲۰۰هزار سال پیش به ارث رسیده؛ آن زمان تنها ماندن یعنی مرگ. نکتهٔ عجیب: حتی تصور حمایت یک دوست خیالی هم می‌تواند این زنگ خطر مغزی را خاموش کند.

راهکار:

تنهایی پارادوکس عجیبی دارد: عمیق‌ترین احساسی است که همه‌مان در آن شریکیم. شاید کلید رهایی در این نباشد که از تنهایی فرار کنیم، بلکه بیاموزیم با خودمان چنان رفیق شویم که نبودن دیگران به نبودن امنیت تبدیل نشود.

شعر تنهایی و بی کسی:

احساس تنهایی و متفاوت بودن از دیگران:

تفاوت حس تنهایی و تنها بودن:

همه می‌خندند من فقط می‌بینم:

تنها تر از آنچه تو می‌پنداری:

یادت نره تو فقط خودتو داری:

تنها باش ولی اضافه نه!: