من مغرورم اما هیچوقت از عذرخواهی نترسیدم، به اشتباهم اعتراف کردم، تشکر کردم، لطفایی که در حقم شده رو وظیفه ندونستم و جبران کردم و در برابر هیچ لبخندی اخم نکردم، مغرور بودن با عقدهای بودن خیلی متفاوته.️
من از خودم فرار نکردم؛ فقط هر بار که به گذشته نگاه کردم، آدمی را دیدم که میتوانست بهتر باشد و نبود. شاید بزرگشدن همین باشد؛ اینکه بفهمی در داستانِ بعضی آدمها، خودت همان شخصیتی بودی که آرزو میکردی هیچوقت وجود نداشته باشد.️