متن های غمگین / جدیدترین متن غمگین [شهریور 1405]

دل‌من،در‌دل‌شب،خواب‌پروانه‌شدن‌میبیند🦋️

حال دل من و اسمان یکی است
اسمان برای گل خشکیده اش و من برای تو
وچه بی ثمر است گریه های ما️

سوختم بر خویش، تا خاکسترم آمد به یاد.
-بیدل دهلوی️

یک امیدی بود که سرپا نگهم می‌داشت،
به بقیه می‌دادمش تا آن‌ها هم سرپا بمانند،
اما حالا برای خودم کم آمده؛ دو دستی چسبیدمش؛
ولی میدانم که این امید، برای این همه غم کم است‌.️

غم‌های بزرگ آدم را ساکت می‌کند؛
کاری می‌کند گوشه‌ای بنشینی و زانوانت را بغل کنی
و به نقطه‌ای نامعلوم خیره شوی.
و فهمیدم گریه زورش به این غم‌ها نمی‌رسد، کنار می‌کشد.️

حال دیگر نه او را می‌پذیرفت
و نه کسی جز او را؛
و این یعنی هم‌بستر شدن با مرگ تدریجی؛
مثل یک شمع که اگر کسی هم نباشد فوتش کند
خودش ذره‌ذره آب خواهد شد.️

می‌خندم؛
ساده می‌گریم؛
ساده می‌گذرم؛
بلند می‌خندم؛
و با هرسازی می‌رقصم..
و از اینکه شادم و از هفت دولت آزاد..!
مدتی طولانی شکستم، زمین خوردم،
سختی دیدم و گریه کردم و حال برای زنده ماندن
خود را به کوچه علی‌چپ زده‌ام؛
روحم بزرگ نیست،
دردم عمیق است..
می‌خندم که جای زخم‌هایم را نبینی.️

میدانی، در تنهایی نیست که دلتنگ تو می‌شوم. بلکه در جمع این‌چنین‌ترم.
دلتنگی، محصول غیبت نیست؛
محصول حضور است؛ حضورِ هر کس غیر از تو.
بودن با دیگران، نبودن تو را بیشتر می‌کند.
دیوارها و صندلی‌ها و تخت‌ها و اتاق‌ها و خانه‌ها و خیابان‌های خالی نیستند که جایِ‌خالی تو را باز می‌تابانند؛ بلکه آدم‌ها هستند.
آدم‌ها، آخ آدم‌ها، آخ از آدم‌هایی که هستند، اما «تو» نیستند!️

در من
لبخند ته کشیده‌است
شادی ته کشیده‌است
آرامش ته کشیده‌است
نوشتن ته کشیده‌است
زندگی ته کشیده‌است
من از من ته کشیده‌است.️

ما هنوز نمرده‌ایم؛
اما هزاران بار، "مُردن" را به عمق استخوان، زیسته‌ایم.️

برای لحظه‌ای که در عمیق‌ترین بخش خواب شبانه‌ام بودم و تو برای یک نفس بیشتر، تقلا می‌کردی و ظلم و جنایت بر گلویت نقش می‌بست از بودنم متنفرم.
#محمد‌_کرمی
#محمد_حسینی.️

چند،وقتیست‌در،دریایی‌بی‌کران و بزرگ‌گیر،افتاده‌م‌نه‌غرق‌می‌شوم‌نه ساحل‌رامیابم‌فقط‌می‌توانم‌ازدورستاره هاراتماشاکنم‌وهرشب‌درتنهایی‌برای خودو والها‌قصه‌گویم‌خستگی،سردرگمی‌،ترس، ناامیدی احساساتیست‌که‌من‌رادربرگرفته‌و‌با خود می‌گویم‌دلم‌می‌خواهدغرق‌شوم‌تا،از این‌شناور‌بودن‌راحت‌شوم‌وبه،ارامش برسم‌اما،بازهم‌می‌دانم‌درته‌قلبم‌ارزو می‌کنم‌کسی‌بیاید‌و‌من‌رانجات‌دهد:)!
سِتارِه‌کوچولو؛️

من از صدای خش‌خش برگ‌ها نمی‌ترسم
ترسم از سنگینی قدم‌هایی‌ست
که از سینه‌ام می‌گذرد،
خاموشم و خسته
و
رهگذر، قدم‌هایش سنگین..️

از من نپرس حکایت،
که‌ این حکایت نگفتنی‌ست.
قدم بگذار بر جادهٔ پاییز،
که پاییز به تو می آموزد
به هوای بهار نباش،
که بهار همان پاییز توست.
بهار لحظه‌ای‌ست و‌ رفتنی؛
اما پاییز غمگین و ماندنی.️

‏چه مدت ترک شده بودی
که این چنین وحشت‌زده‌ای
چه مدت رنج‌ کشیده‌ای
تا چنین بی‌رحم شوی...️

می‌گویی حرف بزن؛
اما من نمی‌توانم دردم را در کلمات جای بدهم،
اگر می‌خواهی من را بفهمی باید کنارم بنشینی،
به چشمانم نگاه کنی، به سکوتم گوش دهی
و به لبخندم شک کنی.️

شکسته‌شده در آرواره‌های سیاه ظلم،
رها و دلبسته در آغوش سبزِ آزادی.️

در انتهای هر سفر
در آیینه
دار و ندار خویش را مرور می کنم
این خاک تیره این زمین
پاپوش پای خسته ام
این سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته ام
اما خدای دل
در آخرین سفر
در آیینه به جز دو بیکرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است
گم گشته ام ‚ کجا
ندیده ای مرا ؟️

تو نمیدانی آنجایی که در اوج درد از کنارم رد شدی من چند بار مردم.️

به خودم میام میبینم هر شبم کابوسه.
وجودم پر از درده، شبام پر از گریست
روزام پر از دلشوره و غم…
چیشد؟ چیشد دیگه آدم شادی نیستم؟️

ته کشیده‌ام
دیگر نه صدایم می‌آید
نه نفس‌هایم
گاهی، در میان این تاریکی‌ها،
لابه‌لای لحظه‌ها، پشت خنده‌ها
فقط قدری نفس میکشم که نگویند مرده است...️

وایِ آن دل که بِدو از تو نشانی نرسد
مرده آن تن که بدو مژده جانی نرسد
تیره صبحی که مرا از تو سلامی نرسد
تلخ روزی که ز شهد تو بیانی نرسد...

- مولوی | شـــعر️

پناه می‌برم به رویا، از شرِ تمام واقعیت‌های تلخ.️

من تو را بندگی کردم، اما تو اصلا مرا دیدی؟️

و اما؛
نیمه شبی
من خواهم رفت...
از دنیایی که مال من نیست
از زمینی که؛
مرا بیهوده بِدان بسته‌ اند...

- احمد شاملو | شـــعر️

دلتنگی
دلتنگی
دلتنگی
این بی قراریِ مزمنِ دامن گیر
این مرگ نمایِ بی پایانِ نفس گیر
دایه ی مهربان تر از مادر شده
آغوش گشوده بلعیده مرا
درست از ساعتی که رفتی...!

- مهدیه‌صالحی️

دختر کلِ تاریکیِ دنیا شده تو چشت خلاصه..️

تو، همان غم پنهان منی.........️