فداکاری بیش از حد در رابطه؛ چرا محبت یکطرفه خطرناک است:
در مثلث نمایشی کارپمن، کسی که اعلام میکند «حاضرم برایت بمیرم» بلافاصله نقش قربانی را تثبیت میکند و طرف مقابل را به نقش آزارگر هل میدهد؛ چون هر رابطهای برای حفظ تعادل، نقش مکمل میسازد. پژوهشهای وابستگی عاطفی نشان میدهد فداکاری افراطی، ترشح دوپامین ناشی از «تعقیب» را در مغز طرف مقابل کاهش میدهد و فرد را از پاداش رابطه بینیاز میکند. چرا فداکاری بیمرز اغلب به تحقیر ختم میشود؟
راهکار:
اینجا مرز میان عشق و خودویرانگری است؛ وقتی فداکاری به تنها برگ برنده تبدیل میشود، طرف مقابل نه عاشق، بلکه مجری یک سناریوی پایانناپذیر میشود. شاید بهجای مردن برای کسی، زنده ماندن برای خودت جذابترین شکل مقاومت باشد.