متن های بلند شعر / بهترین متن شعر [پیشنهادی]

خسته ام مثل جوانی که پس از سربازی
بشنود یک نفر از نامزدش دل برده
مثل یک افسر تحقیق شرافتمندی
که به پرونده ی جرم پسرش پی برده
خسته ام مثل پسر بچه که در جای شلوغ
بین دعوای پدر مادر خود گم شده است
خسته مثل زن راضی شده به مهر طلاق
که پس از بخت بدش سوژه ی مردم شده است
خسته مثل پدری که پسر معتادش
غرقه در درد خماری شده ، فریاد زده
مثل یک پیر زنی که شده سربار عروس
پسرش پیش زنش بر سر او داد زده... ️

دلنوشته :)


دلم گرفته ز چشمِ تو، از نگاهِ تو،
جهان من شده لبریز از پناهِ تو.
دلم هوای تو دارد، هوای باران را،
که می‌چکد به خیالم، به ردِ ماهِ تو.
نفس به نام تو می‌آید و نمی‌داند،
که زنده‌ام به نفس‌های بی‌گناهِ تو.
به بویِ موی تو سوگند، ای نسیمِ شب،
که جان من شده مجنونِ عطرِ راهِ تو.
شبی که خسته و تنها به ماه می‌نگرم،
دلم دوباره رود سمتِ تکیه‌گاهِ تو.
اگر چه فاصله بین من و تو دریاست،
هنوز عشق، مرا می‌کِشد به چاهِ تو.️

آهو منو کردن شکارش واسه پیدا کردنش کردم از همه خواهش اون خوش باشه کنار یارش من خیال می کردم نمی‌رسه کسی به دادش دستش توی کاسه بود با گرگ ها نمی‌فهمه داره چی کار می کنه با دنیا انگاری خودش وایستاده بود..........️

♤
#صلح.طلب.ولی.جنگ.بلد
♡
#یِ.دُّنیا.اِنسان.یِ.اِنسّان.دُّنیامّ💍🚫
◇
#مُّومِن.شُّدم.وُقتی.گُّفتَّن.چَّشمانَّت.کِار.خُّداسّت💎

      ‍‍‍‍‍‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‍‍‌‍‍‍‍‌‌
🔰حکومت مشد🔰️

هوای دلم ابری ست
در این باران پاییزی
کوچه‌ها غرق سکوت
اما قلبم
با ضرباهنگ تندش
سینه ام را
از جا می‌کند
غزل خداحافظی را
بدون مقدمه سروده شد
بغضِ آسمان شکست و
باران گوشزد کرد
که پاییز فصل جدایی هاست و
نام خیابانش
چیزی نیست بجز تنهایی


#المیرا_پناهی_درین‌کبود
#سپید️

من تو هستم تو

و کسی که دوست میدارد

و کسی که در درون خود

ناگهان پیوند گنگی باز مییابد

با هزاران چیز غربتبار نا معلوم

و تمام شهوت تند زمین هستم

که تمام آبها را میکشد در خویش

تا تمام دشتها را بارور سازد…️

نورچراغ
از پی دیدار رویت سالها سودی نبود
من شدم بیمارتو دردمن بهبودی نبود
عشق رویت غالب گشت بر جان ودل
تاکنم روشن چراغ آنجاکه دودی نبود..
عارف..🌷💚🌷️

"اشک ها همچون دانه های مروارید از چشمهای توخالی میریزند،
خون ها قطره به قطره پشت سر هم از امواج ابی دست میریزند،
و در آخر جسمی بیجان با نامه ای خون آلود میماند"🖤️

گریه شام و سحر شکر که ضایع نکشت
قطره باران ما گوهر یکدانه شد

منزل حافظ کنون بارگه پادشاست
دل بر دلدار رفت جان بر جانانه شد️

خیال گلت
بیمارم از خیالت صید گشتم و پر ندارم
گر خونم بریزی جز تو بر کس نظر ندارم
بوی خوش زلف تو آورد صبا به این جان
یادت که دارم بر دل چشم از تو بر ندارم..
عارف لرستانی..🌷💚🌷
️

با نگاهی، با یک کلام از تو،
من حاضرم تمام دشمنی‌ها را به جان بخرم.
نامم برایم هیچ نیست اگر تو دوستم نداشته باشی؛ مرا فقط عاشق بخوان، و من دوباره متولد می‌شوم...!!️

به بزمِ هرزگی، جامش ز خونِ خویش پر شد ✦
چو نغمه‌ی جغد، آوازِ هوس در سینه دَر شد
کنون به زُهد توبه، سایه‌وار از خویش می‌گُریزد ✦
که خاکستر به جایِ آتشِ دی، بر بامِ سر شد
️

༺ ‌
شما بهش میگیـב בوستت בارم ولے غساט کنـ؋ـانے میگه؛
تو اما وارב رگ هایم شـבی، و همـہ چیز تمام شـב...
و خیلے سخت است بخواهم از تو شـ؋ـا یابم!
همینقـבر قشنگ و مبتلا ؛
♡ ༻️

یادمه اولین روز گونه هامو تر کردید

وقتی دیدید دیوونه ام حرفامو باور کردید

خیالتون راحت شد که بی شما میمیرم محبتو از اون وقت کمتر و کمتر کردید

گفته بودید با منید ٬ حتی اگه نباشم

کلاغ خبر میاورد شبو با کی سر کردید️

درهنگام گوش دادن به آهنگ های شبم
جوری غرقش میشم که انگار خوده مسیقیم
شب ها موسیقی هس که آرومم میکنه
روزانه، همه ناراحت و عصبیم میکنن
اما موسیقی شبانه روز آرامش بهم میده
اما همون موسیقی هم به سختی میتونم گوش بدم
چون بعضی ها هستن بلاخره نزارن گوش بدم
چه کاری هس که بخوای انجام بدی که کسی مزاحمت نشه؟!

کاش روزی برسه دیگه آدما باشن که حاله همدیگه رو خوب کنن نه موسیقی: )
اگه همدیگه رو درک کنیم، شادو خوشحال زندگی میکنیم.️

دل تنگم
بجز آن فکر تو کردن رهی دیگر نمی دانم
من ازآن روی ماه تو ازآن خوشتر نمی دانم
به هر دشت وسرا باشی نشان روی توگیرم
چنان شیدازه عشق توکه پا از سر نمی دانم..
عارف..🌷💚🌷️

جلوه
اسیرجلوهٔ حُسنت که توآن جانان یار باشی
نگه دار لحظه هارا که تو آن جان یار باشی
سروسامان ماباشی مرا هرگز هیچ تو از دل
مرو ازدل که اشک آن چشم گریان یار باشی..
عارف..🌷💚🌷
️

من اگر کافر و بی دین و خرابم به تو چه؟
من اگر مست می و شربت و شرابم به او چه ؟
تو اگر مستعد نوحه و آهی چه به من
من اگر عاشق سنتور و ربابم به تو چه؟



"دختر اقیانوس"️

گل...



گُل را تو گُل گفتی
و گُل،
گُل شد ...
وَر نه
گُل گیاهی بیش نبود،
روئیده بر کناره ی جاده ی قول و قرار ها
مشتاقِ نور و
رزقُ روزیِ خویش!

#حسین_پناهی️

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی‌ تو به جان آمد وقت است که بازآیی

دائم گل این بُستان شاداب نمی‌ماند
دریاب ضعیفان را در وقتِ توانایی

دیشب گِلهٔ زلفش با باد همی کردم
گفتا «غلطی بگذر زین فکرتِ سودایی»

صد بادِ صبا این جا با سلسله می‌رقصند
این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

مشتاقی و مَهجوری دور از تو چنانم کرد
کز دست بخواهد شد پایابِ شکیبایی

غزل شمارهٔ ۴۹۴️

من بر چشمانم پارچه ای سیاه خواهم بست
تا هیچ چیز را نبینم
نه شکنجه را و نه چراغها را
تنها صدایشان را خواهم شنید
و هر چه را که بشنوم
لب باز نخواهم کرد
چرا که دهانم بوی مرگ می دهد️

فرشته ای بی بال که از بهشت آمده است
فرشته ای که درد را درون خود پنهان می‌کند تا فرزندش نفهمد
فرشته ای از غذای خود میزند تا فرزندش گرسنه نباشد
فرشته‌ ای که از نیاز های خود می‌زند تا فرزندش بی نیاز از پوشاک باشد
فرشته ای که غر های همسر را به جان می‌خرد تا فرزندش ناراحت نشود
اری آن فرشته مادر است...
مادری که مانند فرشته ای بی بال آمده است تا در حق فرزندانش مادری کند️

گروم گروم، تووی سینم
می‌کوبه میگه یه روز دیگه است
من تووی سینم ساعت نمی‌خوام
مسابقه، بردن و باختن نمی‌خوام
نفرت داره منو هارم می‌کنه
سردی آدما داغم می‌کنه
این دوپای مغرور پر ادعا
رو ول کنی برگر آدم می‌خوره️

به آیندگان بگویید
روزی که ماشه رو کشیدند
ما در مزرعه ی آرزوهای
بر باد رفته
میان خوشه های سوخته ی
جوانی
داشتیم رویا می کاشتیم...
ما همگی حیف بودیم...
در پَسِ هَر ویرانی؛
ملّتی ایستاده با تاریخش،
اُمیدش، و پرچمش.
ما وارثانِ نوریم،
نه قربانیانِ تاریکی.🌚️

در دل شدی فراموش_ حرفم شنو بکن گوش
دیگر مجوی من را _اینگونه گشته خاموش

هر چند بهتر از تو_ دیگر نباشد و نیست
درد غمت در این دل _شب تا به صبح باقیست

مجنونم و ندانم_حرفم چه باشد ای داد
رفتی و حال من را_اینگونه داد بر باد

دیگر نبود حسی_مانند تو ندانم
زخم زبان چو بردل_زخمی بر استخوانم

دست و زبان خود را_ داغی زدم نشانه
دیگر نگفت حرفی_ از تو در این زمانه

سروده ی خودم ۱۹شهریور ۱۴۰۴👌️

جمال
حُسن جمال روی تودراین زبان کجا رسد
سرور شادی از رُخت عقل به آن کجا رسد
چشمان شهلایت نگارربوده آن هوش سرم
هر چه که گویم از کمال شرح بیان کجا رسد..
عارف..🌷💚🌷️

هردم کنم بهانه تا بینمش دوباره
دیوانه گشتم آخر در دل کنم چه چاره

گویم که دل توبودی رنجیدی و برفتی
دیدن چگونه باشدقلب مرا شکستی

کم کم بکردم عادت.عشقش چوگشت خاموش
دیگربه دل ندادم گیرد بهانه ی او

گفتم که عشق اورا دیگرمکن بهانه
خندیدی وبگفتی این بوودعاشقانه

زهری به چشم او داشت تیرش به من اصابت
زخمی بکرد این تن این دل بکرد عادت

گفتم که زخم این تن نوشت بباد جانا
زخمی عمیق بر تن از دور گشته پیدا
سروده ی خودم 💐
️

^ تو مرا جاט و جهانے چـہ کنم جاט و جهاט را
تو مرا گنج روانے چـہ کنم سوב و زیاט را
نـ؋ـسے یار شرابم نـ؋ـسے یار کبابم
چو בر این בور خرابم چـہ کنم בور زماט را
^شعری از مولانا^ {دیوان شمس}️