اشتباه سکوت: چرا سکوت ما را ویران کرد؟:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «اثر تماشاگر» می‌گویند: هرچه تعداد افراد ساکت بیشتر باشد، احتمال واکنش کاهش می‌یابد. اما نکته جالب‌تر این است که سکوت جمعی اغلب به‌عنوان «اجماع» تفسیر می‌شود، حتی اگر همه در دل اعتراض داشته باشند. مثلاً در آزمایش «دود از زیر در» اشلی، ۷۵٪ افراد ساکت ماندند تا حدی که دود اتاق را پر کرد. آیا جامعه می‌تواند یاد بگیرد که سکوت را به‌عنوان یک هشدار ببیند، نه رضایت؟
راهکار:
این متن به یک حقیقت روانشناختی اشاره دارد: «سکوت در برابر ظلم، به معنای رضایت تعبیر می‌شود.» برای بازسازی قدرت، قدم اول این است که صدایت را حتی در کوچک‌ترین مسائل پیدا کنی. فرض کن هر بار که سکوت می‌کنی، یک تکه از اراده‌ات را از دست می‌دهی. تمرین کن در موقعیت‌های کم‌خطر، مخالفتت را ابراز کنی.