بیرقیب بودن یعنی مقایسه نکردن خودت با هیچکس:
پشت این انرژی، یک مکانیسم روانشناختی واقعی خوابیده: «اثر بهتر از میانگین» یعنی بیشتر آدمها خودشان را در صفاتی که برایشان مهم است بالاتر از دیگران ارزیابی میکنند. این توهم مثبت تا حدی عزت نفس را حفظ میکند، اما اگر با بازخوردپذیری همراه نشود، به دام خودشیفتگی میافتد. نکته جالب: رقابت واقعی حتی برای خودشیفتهها ترسناک نیست؛ تنها چیز ترسناک، بیمعنا شدن است.
راهکار:
این متن یک بیانیه مرز هویتی است؛ درواقع نمیگوید «من بهترم»، میگوید «من جای دیگری هستم». برای بازنشر، بهتر است بهجای لحن برتری، روی «استقلال شخصیتی» تأکید شود تا هم پیام تیکهدار باقی بماند و هم شنونده را به فکر فرو ببرد.