وقتی له شدن زیر قطار از یه آشنا کمتر درد داره:
تحقیقات عصبشناسی نشون داده که درد عاطفی (مثل طرد شدن) دقیقاً همان نواحی مغز رو فعال میکنه که درد فیزیکی (مثل شکستگی استخوان) فعال میکنه: قشر سینگولیت قدامی و اینسولا. یعنی مغز ما فرقی بین دلشکستگی و استخوانشکستگی قائل نیست! جالبه که مصرف استامینوفن حتی میتونه شدت درد عاطفی رو هم کم کنه. آیا تا حالا حس کردین که یه دلتنگی واقعاً مثل یه ضربهی فیزیکی توی قفسهسینهتون پیچیده؟
راهکار:
این مقایسهی اغراقآمیز یادآور یه حقیقت روانشناختیه: مغز ما در پردازش درد عاطفی و فیزیکی از یه مدار مشترک استفاده میکنه. شاید بهجای بزرگنمایی درد، بهتره به این فکر کنیم که چطور این حس رو به یه تجربهی قابلدرک برای دیگران تبدیل کنیم.