متن های بلند شعر / بهترین متن شعر [پیشنهادی]

گاهے حجم دلتنگے هایم
آنقدر زیاد مے شود
ڪه دنیا با تمام وسعتش
برایم تنگ مے شود
دلــــتـــنــگـــــم
دلتنگ ڪسے ڪه گردش روزگارش
به من ڪه رسید از حرڪت ایستاد
دلتنگ ڪسے ڪه
دلتنگے هایم را ندید
دلتنگ خودم
خودے ڪه مدتهاست
گم ڪرده ام
ڪجایے
‌‎️

آدم کم‌کم‌ یاد می‌گیره که گاهی دوستی‌ها منقضی‌ میشن‌ و تقصیر‌ کسی هم نیست‌. انگار عمرِ دوستی تموم میشه و یواش‌یواش‌ میمیره‌.  بدون اینکه دلخوری‌‌ای پیش اومده باشه.️

وای اگر مرد گدا، یک شبه سلطان بشود
مثل این است که گرگی سگ چوپان بشود
هرکجا هُدهُد دانا برود کنج قفس
جغد ویرانه نشین مرشد مرغان بشود
سرزمینی که در آن قحط شود آزادی
گرچه دیوار ندارد خودِ زندان بشود
باغبانی که به نجار دهد باغش را
فصل‌هایش همه همرنگ زمستان بشود
ناخدا دلخوش این آبی آرام نباش!
وای از آن لحظه که هنگامه‌ی طوفان بشود

'سید مقتدا هاشمی'️

عشق בلم؛ یـבونـہ خنـבـہ تورو بـہ کل בنیا نمیـבم؛ اوט چشماے خمارتو با کل בنیا عوض نمیکنم؛ یـہ בوست בارم از زبوט تورو بـہ صـב تا בوست בارم از زبوט בیگروט نمے ؋ـروشم؛ میـבونے که؟؟...️

·٠•●♥ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ♥●•٠·˙ میگـہ که
بـہ بالا سرو سهے برتر است چو خورشیـב بـבو پیکر است چو آواز او رعـב غرنـבـہ نیست چو بازوے او تیغ برنـבـہ است ˙·٠•●♥ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ♥●•٠·˙️

پشت دیوار همین کوچه به دارم بزنید
من که رفتم بنشینید و هوارم بزنید

باد هم آگهی مرگ مرا خواهد برد
بنویسید که: «بد بودم» و جارم بزنید

من از آیین شما سیر شدم، سیر شدم
پنجه در هرچه که من واهمه دارم بزنید

دست‌هایم چقدر بود و به دریا نرسید؟
خبر مرگ مرا طعنه به یارم بزنید

آی...! آن‌ها که به بی‌برگی من می‌خندید
مرد باشید و بیایید و کنارم بزنید
💔🥀️

چمن ز غنچه لب خندید و بلبل مست شد
سحر باد بهاری دامن گل بشکُفت

کوه‌ها جامه‌ی ابریشم پوشیدند از سبزه
رود خروش زد از شوق و موج در برش تافت

#شخص_سوم️

بارالها
از کوی تو بیرون نشود پای خیالم
نکند فرق به حالم
چه برانی
چه بخوانی
چه به اوجم برسانی
چه به خاکم بکشانی
نه من آنم که برنجم
نه تو آنی که برانی
نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم
نه تو آنی که گدا را ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد، نروم باز به جایی
پشت دیوار نشینم
چو گدا بر سر راهی
کس به غیر تو نخواهم
چه بخواهی چه نخواهی…️

آنگا‌ه‌که‌قلمم‌شکست ، شروع‌به‌نوشتن کردم .
اماچه‌کسی‌می‌دانست‌که‌دستم‌رازخمی خواهد کرد؟
البته‌قلبم‌راهم‌زخمی‌کرد ؛
قلب‌ودستی‌که‌دیگر‌جانِ‌ادامه‌دادن نداشتند . شاید‌آن‌قلم‌شکسته‌به‌من‌کمک‌کرد ،
البته‌اطمینانی‌ندارم‌اصلاً . اما‌اگرآن‌زخم‌نبود ، زهر ِقلم‌درخونم‌جاری‌نمی‌شد .
دیگرنمی‌دانستم‌افکار ، گریه‌هاوعذاب‌هایم راکجا‌پیاده‌کنم .
البته‌ازابتداهم‌چنین‌جایی‌نداشته‌ام .
اماپس‌ازنفوذ ِزهر ِقلم‌توانستم‌مکانی‌برای خالی‌کرد️

خورشیدجمال
لحظه ای نیست که خورشیدجمالت نبینم
گوی که من هرلحظه وعکس خیالت بینم
کاش خاک آن رهت سرمیه درچشم بودی
گوی سخت شد بر من که آن وصالت بینم..
عارف..🌹💚🌹️

شیدا
بردی به غمزه را ز ایمان دینم
تا عشق نشست در کمینم
حیران و سوگوار من از آنم
شیدا و دل خسته ای از اینم
تاکه حلقه وار کرده ای زلفت
برعشق یارنگر که من چنینم
از فراقت زنم فریاد و شیون
تا آید به فغان از آن آستینم
من دست به دعا بر آسمانم
اکنون رو نهاده بر این زمینم
دانی که درد و رنج ازتو دارم
هرگزبی نوررُخت جهان نبینم..
عارف..🌹💚🌹
️

**"خدا اگر سایه دارد، سایه‌ی من است.
تو چراغی را که خورشید روشنش می‌کند، چگونه خاموش کنی؟"**

(این متن کوتاه، مفهومِ "تعلقِ هستی به اراده‌ی بالاتر" را با تصویرِ شاعرانه و نگاهِ مغرور ترکیب کرده است.)️

باد می‌آید و می‌رود،
اما قله‌ها فقط به آسمان سلام می‌کنند.
و من
تنها به نسیمِ خودم تکیه می‌زنم.

(شعر کوتاه و متمرکز بر استقلال و اوج‌گیری شخصی)️

کشیدم درد عشق بود نابود گر و مخدر تر از مواد
تو چه دانی درد عشق را
درد عشق پرس از زخم خورده راه
کشیدم دردی که ندیده ای و ن چشیده ای
اری درد عشق را گویم
نه به حرف است و نه به گریه کردن
مهم باشد درون قلب و عاشقی را حس کردن️

شانه ات را دیر اوردی سرم را باد برد.
خشت خشت آجر اجر پیکرم را باد برد.
من بلوطی پیر بودم پای یک سرو بلند.
نیمم آتش سوخت نیمم را باد برد.
از غزل هایم فقط خاکستری مانده به جا.
ادامشو یادم نی... ️

• گفته بودی ك چرا خوب به پایان نرسید؟
راستش زور من ِ خسته به طوفان نرسید

‹ گر چه گفتند بهاران برسد مال منی،
قصه آخر شد و پایان زمستان نرسید ›

من گذشتم ك به تقدیر خودم تکیه کنم.
جگرم سوخت ولی عشق به عصیان نرسید

کلِ این دهکده فهمید ك عاشق شده‌ام
خبر اما به تو ای دختر چوپان نرسید؛

در دل مزرعه بغضم سله بسته است قبول!
گندمم حوصله کن نوبت باران نرسید . .
نان عاشق شدنم را پسر خان می‌خورد
لقمه ای هم به منِ بچه‌ی دهقان نر️

'
سال‌هارفتہ ُ هنوز
یڪنفرنیستڪہبپرسدازمن ‌،
ڪہتوازپنجرهٔ‌عشق چہهامی‌خواهی ‌. ‌. ؟
صبحتانیمه‌ی ِشبمنتظری ‌؛
همہجامی‌نگری🚶🏻‍♂!
گاهباماهسخنمی‌گویی؛
گاهبارهگذران . . 💔
خبرگمشده‌ایمی‌جویی ‌؟
راستی , گمشده‌اتڪیست ؟
ڪجاست :) ؟
-️

➷➷➷➷➷ زنـבگے چیست ؟ و من میگویم ؛
سراسر هیجاט ، رویش یک گل سرخ بـہ زیر باران
و هر از گاـہ سکوت کـہ בر آט اسرارے است
و بـہ هر روزט آن عشق ،
؋ـراواט جارے است ... ➶➶➶➶➶️

هوا سرد بود، اما وجود آن دختر قلبم را گرم می‌کرد. باران آرام می‌بارید و قطره‌ها روی صورتم می‌لغزیدند، اما نگاه من فقط به او بود. می‌خندید و من محو می‌شدم؛ انگار تمام دنیا در همان خنده خلاصه شده بود. موهایش خیسِ خیس به صورتش چسبیده بود و باران آن‌ها را سنگین‌تر کرده بود، اما حتی ذره‌ای از قدم زدن خسته نبود. کنارم راه می‌رفت، شانه به شانه‌ام، و هر قدمش ضربان قلبم را تندتر می‌کرد.

️

دیگه دلم برات نمیشه تنگ

اشکام از چشام نمیچکن

دیگه دلم برات نمیشه تنگ

لیاقتت همونایی که پیشتن

دیگه از ذهنم روندم تو رو

اگه دید که من موندم برو

کارنامه تو رو خوندم جلوم

کاشکی میشناختم زود تر تو رو ... :)️

تو برای من قشنگی.
همونقدر که جنگل با درختاش قشنگه.
همونقدر که دریا با موجاش قشنگه.
همونقدر که روز با خورشیدش قشنگه.
همونقدر که شب با ماهش قشنگه.
همونقدر که این دنیا با تو قشنگه.
تو برای من قشنگی
مثل یه آغوش بعد یه کابوس ترسناک.️

شب یلداست و جهان غرقِ سکوتی شیرین
آسمان چشم به راهِ نفسِ صبحِ یقین
شمع‌ها زمزمه دارند زِ فردای سپید
از امیدی که در این تیرگی آید پدید
کنجِ این خانه دل‌ها همه نزدیک هم‌اند
دست‌ها گرم، نگاه‌ها همه در یک سخن‌اند
قصه‌ها زنده شوند از دلِ تاریخِ زمان
یادِ حافظ برسد با غزلِ جاودان
انار از لبخندِ سرخش خبر از عشق دهد
دانه دانه دلِ ما را به تپش واگذارد
هندوانه به دلِ سردِ زمستان گوید
گرمیِ مهر بماند، نه سرمای شدید ️

روز اول دیدنش این اومد تو ذهنم

تو مرا جانم خطاب کردی و دیوانه شدم
در ره اندیشمندان مست میخانه شدم
من از این دنیا میخواستم فقط عمری دو روز
ناگهان چشم تو را دیدم و بی خانه شدم
سر و سری دارد این زلف تو من میدانم
که چو خار هیچ نداشته، با تو با دانه شدم
چه شد این قلب من سنگ دل افسرده
که رخت دید و بگفتا که دیوانه شدم

اگه شعرم خوب نیست شرمنده، یه دفعه اومد تو ذهنم گفتم بنویسم، هرکس یاری داره خواهشاً مراقبش باشه ️

ایرانم بوی درد میدهد، ایرانم بوی غم میدهد!
اما خنده بر روی لب های او جاودان است
آری !
دختر کو ندارد نشان از مادر :)
به حق که ما فرزندان تو هستیم
ایران جانم ♡️

طلوع
از پشت ابر آمد برون آن یار مهر افروزما
دیدار باگل شدمرا آن طالع بودآن روز مرا
گویم کجای جان ما بردار فقط فاصله ها
باشد روزی ارج نهی عارف با تو هر ساز را..
عارف..🌹💚🌹️

گفت در چشمان من غرق تماشایی چقدر
گفتم آری خود نمیدانی که زیبایی چقدر
در میان دوستداران تا غریبم دید گفت
دور گرد آشنا دور و بر مایی چقدر
ای دل عاشق که پای انتظارش سوختی
هیچکس در انتظارت نیست تنهایی چقدر
عاشقی از داغ غیرت مُرد و خونش نوشت
دل نمیبندی ولی محبوب دلهایی چقدر
در آتش دوری میسوزم ای روز وصال
بیش از این طاقت ندارم دیر می آیی چقدر ️

شده گاهی ز خودت سیر شوی؟
شده آهی بکشی، بغض کنی، پیر شوی؟

شده بنویسی دو خط نامه و بسپاری به آب
نامه را پس بزند آب ، دلگیر شوی؟

شده با طعنه به این و آن نشانت بدهند؟
یا که از جانبِ قلبت شده تحقیر شوی؟:)

𓏲️

چه شده ای دل دیوانه هوایش
کردی
با دو چشمان پر از اشک صدایش
کردی
گفته بودم که دلش معدن بی
معرفتیست
تو نشستی و دلی خویش وفایش
کردی


️