احساسات عارفانه

شعر عاشقانه صبح: نسیم یار از بوستان می‌آید:

آیا می‌دانستید حس بویایی تنها حسی است که مستقیماً و بدون عبور از فیلتر تالاموس، به مرکز حافظه و احساسات مغز (آمیگدال و هیپوکامپ) متصل می‌شود؟ به همین دلیل است که در این شعر، «نسیم گل» یک بمب خاطره است؛ یک مولکول معطر می‌تواند کل جهان ذهنی شما را دگرگون کند و انتظار را به تجربه‌ای جسمانی بدل سازد. این پدیده را «اثر پروست» می‌نامند. حالا تصور کن چه رایحه‌ای در زندگی تو کلیددار سنگین‌ترین خاطرات است؟

راهکار:

این شعر مانند یک فایل تصویری ذهنی عمل می‌کند: هر بار آن را زمزمه کنی، مسیر عصبیِ «انتظار خوشایند» را در مغز تقویت می‌کند؛ گویی ذهن را برای دریافت لحظه‌های ناب برنامه‌ریزی می‌کنی.